Print Sermon

Ο σκοπός αυτού του ιστοτόπου είναι να παρέχει δωρεάν γραπτά και βιντεοσκοπημένα κηρύγματα σε ποιμένες και ιεραποστόλους σε όλον τον κόσμο, και ειδικότερα στον Τρίτο Κόσμο, όπου δεν υπάρχουν ή είναι ελάχιστα τα θεολογικά σεμινάρια και οι Βιβλικές σχολές.

Αυτά τα γραπτά και βιντεοσκοπημένα κηρύγματα καταφτάνουν τώρα σε περίπου 1.500.000 υπολογιστές σε πάνω από 221 χώρες κάθε χρόνο, διαμέσου του www.sermonsfortheworld.com . Εκατοντάδες άλλοι παρακολουθούν τα βίντεο στο YouTube, αλλά πολύ γρήγορα αφήνουν το YouTube και έρχονται στον ιστοτόπο μας. Το YouTube τούς οδηγεί στον ιστοτόπο μας. Τα γραπτά κηρύγματα προσφέρονται σε 42 γλώσσες σε περίπου 120.000 υπολογιστές κάθε μήνα. Τα γραπτά κηρύγματα δεν φέρουν προστασία δικαιωμάτων (copyright), οπότε μπορούν να χρησιμοποιηθούν από κήρυκες χωρίς την άδειά μας. Παρακαλούμε να κάνετε κλικ εδώ για να μάθετε πώς μπορείτε να κάνετε μία μηνιαία δωρεά, για να μας βοηθήσετε σε αυτό το σπουδαίο έργο της εξάπλωσης του Ευαγγελίου σε όλον τον κόσμο.

Όταν γράφετε στον Δρ Χάιμερς, πάντα να του λέτε από ποια χώρα είστε, αλλιώς δεν θα μπορεί να σας απαντήσει. Το e-mail του Δρ Χάιμερς είναι rlhymersjr@sbcglobal.net .




ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ – ΣΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ

WHY WE DO WHAT WE DO – IN EVANGELISM
(Greek)

Μήνυμα του Δρ Κ. Λ. Κέιγκαν
που κηρύχθηκε από τον Αιδ. Τζον Σαμουήλ Κέιγκαν
στο Μπάπτιστ Τάμπερνακλ του Λος Άντζελες
Κυριακή πρωί, 28 Οκτωβρίου 2018
A sermon written by Dr. C. L. Cagan
and preached by Rev. John Samuel Cagan
at the Baptist Tabernacle of Los Angeles
Lord’s Day Morning, October 28, 2018

“Ἔξελθε εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ φραγμοὺς καὶ ἀνάγκασον νὰ εἰσέλθωσι”
(Λουκάν ιδ΄. 23).


Κάνουμε ευαγγελισμό που φέρνει ανθρώπους στην εκκλησία μας για να ακούσουν το Ευαγγέλιο. Σε άλλες εκκλησίες, τα μέλη προσεύχονται μια “προσευχή μετάνοιας” με τους ανθρώπους στο δρόμο και τους προσκαλούν στην εκκλησία αφού πάρουν αυτήν την “απόφαση”. Αλλά το πρώτο πράγμα που κάνουμε εμείς είναι να προσκαλέσουμε τους ανθρώπους στην εκκλησία. Μετά τους φέρνουμε στην εκκλησία. Όταν έρχονται, κάνουν φίλους μέσα στην εκκλησία. Ακούν το Ευαγγέλιο που κηρύττεται. Μερικοί απ' αυτούς μένουν και εμπιστεύονται τον Χριστό. Γίνονται υπέροχοι Χριστιανοί. Αυτή η νέα μέθοδος προήλθε από τον ποιμένα μας, τον Δρ Χάιμερς (Dr. Hymers). Την σχεδίασε επειδή συνειδητοποίησε ότι όλες οι άλλες μέθοδοι απέτυχαν να φέρουν χαμένους ανθρώπους στην εκκλησία μας.

Ποια είναι η μέθοδος του Δρ Χάιμερς; Τι κάνουμε στον ευαγγελισμό; Την Τετάρτη το βράδυ, την Πέμπτη το βράδυ και άλλες φορές, πάμε δυο-δυο σε κολλέγια, εμπορικά κέντρα και άλλους δημόσιους χώρους στην περιοχή του Λος Άντζελες. Πολλοί από μας το κάνουμε και μόνοι μας. Σε αυτά τα μέρη, πλησιάζουμε τους ανθρώπους και μιλάμε μαζί τους. Δεν προσπαθούμε να τους κάνουμε να εμπιστευτούν τον Χριστό εκείνη τη στιγμή. Δεν τους καθοδηγούμε με μια “προσευχή μετάνοιας”. Αντιθέτως, τους λέμε πώς είναι τα πράγματα στην εκκλησία μας. Στην εκκλησία υπάρχουν πολλοί νέοι και νέες με τους οποίους μπορούν να γίνουν φίλοι. Θα ακούσουν ένα μήνυμα. Θα φάνε γεύμα (αν έρθουν το πρωί) ή δείπνο (το βράδυ). Θα δουν μια ταινία. Θα παρευρεθούν σε ένα πάρτι – γιορτάζουμε τα γενέθλια όλων στην εκκλησία μας. Θα περάσουν υπέροχα. Πολλοί απ' αυτούς θέλουν να έρθουν!

Στη συνέχεια τους ζητάμε να μας δώσουν τα ονόματά τους και τους αριθμούς τηλεφώνου τους. Αργότερα, δίνουμε αυτά τα ονόματα και τους αριθμούς στους διακόνους μας και σε άλλους έμπειρους χριστιανούς εργάτες. Αυτοί οι εργάτες τηλεφωνούν στους ανθρώπους, τους λένε για την εκκλησία μας, τους προσκαλούν να έρθουν, και κανονίζουν να έρθουν την Κυριακή με ένα από τα μέλη μας. Την Κυριακή, τους φέρνουμε στην εκκλησία, και τους ξαναπάμε στο σπίτι τους. Πολλοί άνθρωποι έρχονται στην εκκλησία την πρώτη Κυριακή μετά το τηλεφώνημα. Άλλοι είναι απασχολημένοι εκείνη την ημέρα και έρχονται αργότερα. Όταν έρχονται στην εκκλησία, ακούνε το Ευαγγέλιο που κηρύττεται και περνάνε υπέροχα κάνοντας φίλους στο γεύμα και στο πάρτι μετά – και πολλοί απ' αυτούς επιστρέφουν!

Αυτή η μέθοδος λειτουργεί! Τις τελευταίες πέντε εβδομάδες, πάνω από εκατό άτομα ήρθαν στην εκκλησία μας για πρώτη, δεύτερη ή τρίτη φορά. Και μερικοί απ' αυτούς μένουν στην εκκλησία και εμπιστεύονται τον Χριστό. Αυτή η μέθοδος πραγματικά φέρνει ανθρώπους στην εκκλησία μας. Λειτουργεί!

Ο Δρ Χάιμερς δημιούργησε αυτόν τον τρόπο με τον οποίον κάνουμε ευαγγελισμό ακολουθώντας αυτό που είπε ο Χριστός στο Κατά Λουκάν ιδ΄. 23: “Ἔξελθε εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ φραγμοὺς καὶ ἀνάγκασον νὰ εἰσέλθωσι.” Πρώτα, φέρνουμε τους χαμένους ανθρώπους στην εκκλησία. Εκεί ακούνε το Ευαγγέλιο και εμπιστεύονται τον Χριστό. Οι σύγχρονες αμερικανικές εκκλησίες το κάνουν ανάποδα. Καθοδηγούν τους ανθρώπους με μια γρήγορη “απόφαση” στο δρόμο. Αλλά σχεδόν κανένας απ' αυτούς δεν έρχεται στην εκκλησία. Η μέθοδός τους παράγει αποφάσεις, όχι μεταστροφές. Σήμερα θέλω να εξηγήσω γιατί κάνουμε ευαγγελισμό διαφορετικά απ' ό,τι τον κάνουν εκείνοι.

Γιατί βγαίνουμε να πάρουμε ονόματα και να προσκαλέσουμε ανθρώπους στην εκκλησία, αντί του να προσπαθούμε να τους φέρουμε στη σωτηρία όταν τους μιλάμε;

Πρώτον, επειδή ο τρόπος μας είναι Βιβλικός. Είναι παντού μέσα στην Καινή Διαθήκη. Ο Ανδρέας ήταν ένας από τους δώδεκα μαθητές. Η Βίβλος λέει:

“Ἦτο Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς τοῦ Σίμωνος Πέτρου εἷς ἐκ τῶν δύο, οἵτινες ἤκουσαν περὶ αὐτοῦ παρὰ τοῦ Ἰωάννου (του Βαπτιστή) καὶ ἠκολούθησαν αὐτόν. Οὗτος πρῶτος εὑρίσκει τὸν ἑαυτοῦ ἀδελφὸν Σίμωνα καὶ λέγει πρὸς αὐτόν· Εὑρήκαμεν τὸν Μεσσίαν, τὸ ὁποῖον μεθερμηνευόμενον εἶναι ὁ Χριστός. Καὶ ἔφερεν αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰησοῦν” (Ιωάννην α΄. 40-42).

Ο Ανδρέας δεν ήξερε σχεδόν τίποτα. Αλλά ήξερε ότι ο Ιησούς ήταν ο Μεσσίας. Ο Ανδρέας δεν πήγαινε να προσευχηθεί με ανθρώπους την προσευχή μετάνοιας. Αλλά έφερε τον αδελφό του, τον Σίμωνα Πέτρο, στον Ιησού. Ο Πέτρος έγινε κι αυτός μαθητής. Αργότερα, ο Πέτρος μεταστράφηκε και κήρυξε την ημέρα της Πεντηκοστής, όταν τρεις χιλιάδες άνθρωποι εμπιστεύτηκαν τον Χριστό. Αλλά αυτό ξεκίνησε όταν ακολούθησε τον αδελφό του και γνώρισε τον Ιησού.

Ο μαθητής Φίλιππος είπε το ίδιο πράγμα στον Ναθαναήλ. Είπε στον Ναθαναήλ: “Ἔρχου καὶ ἴδε.” (Ιωάννην α΄. 46). Ο Φίλιππος δεν ήξερε πολλά. Αλλά έφερε τον Ναθαναήλ να δει τον Ιησού, και αυτό έκανε όλη τη διαφορά.

Μια μέρα ο Ιησούς περπατούσε μέσα από τη Σαμάρεια και οδήγησε μια γυναίκα στη σωτηρία. Αυτή δεν γνώριζε τη Βίβλο. Δεν ήταν Ιουδαία. Αλλά εμπιστεύτηκε τον Ιησού. Αυτή δεν επέστρεψε στην πόλη της να καθοδηγήσει τους ανθρώπους με την προσευχή μετάνοιας. Αλλά τους κάλεσε να έρθουν και να δουν τον Ιησού. Η Βίβλος λέει:

“Ἀφῆκε λοιπὸν ἡ (σαμαρείτισσα) γυνή τὴν ὑδρίαν αὑτῆς καὶ ὑπῆγεν εἰς τὴν πόλιν καὶ λέγει πρὸς τοὺς ἀνθρώπους· Ἔλθετε νὰ ἴδητε ἄνθρωπον, ὅστις μοὶ εἶπε πάντα ὅσα ἔπραξα· μήπως οὗτος εἶναι ὁ Χριστός;” (Ιωάννην δ΄. 28, 29).

Όλοι μπορείτε να το κάνετε αυτό – ακόμη και αν δεν έχετε ακόμα σωθεί. Δεν χρειάζεται να κάνετε μαθήματα δογμάτων της Αγίας Γραφής. Δεν προσπαθείτε να απαντήσετε στις ερωτήσεις των ανθρώπων. Δεν προσπαθείτε να τους κάνετε να σωθούν στο δρόμο. Τους προσκαλείτε απλά να έρθουν στην εκκλησία, να κάνουν φίλους και να περάσουν ωραία. Όλοι μπορούν να το κάνουν αυτό – και αυτό κάνουμε.

Δεύτερον, επειδή η μέθοδός μας λειτουργεί. Πολλές εκκλησίες δεν κάνουν καθόλου ευαγγελισμό. Αλλά αν τον κάνουν, πάνε και μιλάνε σε ανθρώπους στο δρόμο ή στην πόρτα τους. Στα γρήγορα δίνουν στους χαμένους ανθρώπους το “σχέδιο της σωτηρίας” και τους ζητάνε να προσευχηθούν μια “προσευχή μετάνοιας” την ίδια στιγμή. Αυτό είναι “ντεσιζιονισμός” (ντεσίζιον=απόφαση). Αυτός που παίρνει την “απόφαση” θεωρείται μεταστραμμένος. Θεωρούν το άτομο ως “σωσμένο”. Μετά απ' αυτό, οι εκκλησίες ξαναεπικοινωνούν μ' αυτούς τους ανθρώπους – αλλά σχεδόν κανένας απ' αυτούς δεν έρχεται στην εκκλησία. Ο πατέρας μου, ο Δρ Κέιγκαν (Dr. Cagan), επισκέφθηκε κάποτε μια φονταμενταλιστική Βαπτιστική εκκλησία όπου προσευχήθηκαν με περισσότερους από 900 ανθρώπους σε μία εβδομάδα – αλλά η εκκλησία παρέμεινε με 125 άτομα. Τα 900 άτομα πήραν μία απόφαση, αλλά ποτέ δεν ήρθαν στην εκκλησία. Προσευχήθηκαν μια προσευχή, αλλά δεν ήρθαν στο Χριστό.

Γιατί δεν κάνουμε αυτό που κάνουν αυτές οι εκκλησίες; Επειδή δεν λειτουργεί. Τα μέλη της εκκλησίας οδήγησαν εκατοντάδες ανθρώπους στο να προσευχηθούν την προσευχή μετάνοιας. Αλλά σχεδόν κανένας απ' αυτούς δεν ήρθε στην εκκλησία. Δεν έγιναν Χριστιανοί. Πήραν μια “απόφαση” αλλά δεν μεταστράφηκαν.

Γιατί δεν προσπαθούμε να αλλάξουμε τους αμαρτωλούς σε Χριστιανούς επί τόπου όταν τους μιλάμε; Επειδή δεν γίνονται Χριστιανοί! Αντιθέτως, πάμε και προσκαλούμε τους ανθρώπους στην εκκλησία μας. Τους ζητάμε τα μικρά τους ονόματα και τους αριθμούς τηλεφώνου τους. Οι διάκονοί μας και οι ηγούμενοί μας τους τηλεφωνούν και κανονίζουν για να τους φέρουν στην εκκλησία την Κυριακή. Τους παίρνουμε με τα δικά μας αυτοκίνητα και τους φέρνουμε στην εκκλησία. Γινόμαστε φίλοι τους. Πάντα τρώμε μεσημεριανό γεύμα μετά την πρωινή κυριακάτικη συνάθροιση, και δείπνο μετά τη βραδινή κυριακάτικη συνάθροιση. Τους κάνουμε να χαίρονται στην εκκλησία. Στη συνέχεια, οι διάκονοί μας και οι εργάτες μας τους τηλεφωνούν και τους προσκαλούν να ξαναέρθουν.

Γιατί κάνουμε αυτό που κάνουμε; Επειδή λειτουργεί. Η μέθοδός μας φέρνει τους ανθρώπους στην εκκλησία, και τους κάνει μέλη της εκκλησίας. Στην εκκλησία ακούνε το κήρυγμα του Ευαγγελίου. Μερικοί άνθρωποι εμπιστεύονται τον Χριστό αμέσως, αλλά οι περισσότεροι πρέπει να ακούσουν το κήρυγμα του Ευαγγελίου για εβδομάδες ή και μήνες πριν μεταστραφούν. Στη συνέχεια, ζουν ως Χριστιανοί στην εκκλησία για την υπόλοιπη ζωή τους. Η άλλη μέθοδος είναι ένα ψεύτικο κόλπο που δεν κερδίζει κανέναν!

Πριν από λίγους μήνες πήγα στην Αφρική με τον πατέρα μου Δρ Κέιγκαν και τον Νόα Σονγκ (Noah Song). Κηρύξαμε σε εκκλησίες στην Ουγκάντα, στην Κένυα και στη Ρουάντα. Στην Κένυα μιλήσαμε σε ένα συνέδριο για ποιμένες. Η συνάθροιση τελείωσε αργά το απόγευμα. Ο Δρ Κέιγκαν είπε στους ποιμένες: “Ας πάμε έξω για να μαζέψουμε ονόματα.” Βγήκαμε στους δρόμους του Ναϊρόμπι της Κένυας με τους ποιμένες να μεταφράζουν στα Σουαχίλι. Μιλήσαμε με ανθρώπους και πήραμε τους αριθμούς τηλεφώνων τους. Τους προσκαλέσαμε στην εκκλησία. Οι ποιμένες τούς τηλεφώνησαν και κανόνισαν πώς να έρθουν. Την επόμενη μέρα είχαν πέντε επισκέπτες! Αφού πήγαμε στη Ρουάντα, οι ποιμένες το ξανάκαναν και είχαν πέντε ακόμη επισκέπτες την Κυριακή!

Οι κήρυκες ήταν ενθουσιασμένοι. Βρήκαν μια μέθοδο που λειτουργεί! Μας είπαν ότι είχαν κάνει τεράστιες προσπάθειες και είχαν ξοδέψει πολλά χρήματα για συναθροίσεις στις οποίες οι άνθρωποι έπαιρναν αποφάσεις, αλλά κανείς δεν ερχόταν στην εκκλησία. Οι ποιμένες πίστευαν ότι αυτός ήταν ο μόνος τρόπος να κάνουν ευαγγελισμό. Χάρηκαν που έμαθαν τη μέθοδό μας, η οποία όντως φέρνει ανθρώπους στην εκκλησία.

Τρίτον, η μέθοδός μας κάνει καλό σε σας, όχι μόνο σ' αυτούς που προσκαλούνται. Θα γίνετε πιο δυνατοί Χριστιανοί, αν κάνετε ευαγγελισμό τακτικά. Και θα δυναμώσει η πίστη σας όταν δείτε τους ανθρώπους που προσκαλέσατε να έρχονται στην εκκλησία, να παραμένουν, και να εμπιστεύονται τον Χριστό. Υπάρχει μεγάλη χαρά στο να βλέπετε κάποιον που προσκαλέσατε να έρχεται στην εκκλησία. Υπάρχει ακόμη μεγαλύτερη χαρά στο να τους βλέπετε να σώζονται. Σας εύχομαι αυτή τη χαρά!

Γιατί δεν μοιράζουμε χριστιανικά φυλλάδια; Μερικοί το κάνουν. Ίσως δεν ξέρετε τι είναι το χριστιανικό φυλλάδιο. Το χριστιανικό φυλλάδιο είναι ένα κομμάτι χαρτιού, συνήθως διπλωμένο, που το μοιράζουν σε μεγάλες ποσότητες σε όποιον το πάρει. Το φυλλάδιο λέει μια ιστορία και εξηγεί το σχέδιο της σωτηρίας. Στο τέλος, λέει στο άτομο να εμπιστευτεί τον Χριστό λέγοντας μια προσευχή ή υπογράφοντας το όνομά του στο φυλλάδιο.

Πολλές εκκλησίες βάζουν τους ανθρώπους τους να μοιράσουν φυλλάδια. Νομίζουν ότι έτσι φέρνουν ανθρώπους στον Χριστό. Αλλά τα φυλλάδια δεν φέρνουν τους ανθρώπους στον Χριστό. Δεν τους φέρνουν στην εκκλησία. Πού είναι αυτοί οι άνθρωποι; Τα φυλλάδια είναι χάσιμο χρόνου και χρημάτων. Γι' αυτό δεν τα χρησιμοποιούμε.

Πώς το ξέρουμε; Το δοκιμάσαμε. Μοιράσαμε εκατομμύρια φυλλάδια. Ο κόσμος τα διάβασε. Αλλά κανένας δεν ήρθε στην εκκλησία! Δεν μεταστράφηκαν όταν διάβασαν αυτά τα χαρτιά. Η μέθοδος αυτή δεν είναι Βιβλική. Η Βίβλος δεν λέει ποτέ στους Χριστιανούς να μοιράσουν φυλλάδια. Αλλά η Βίβλος λέει να βγούμε και να αναγκάσουμε τους αμαρτωλούς να έρθουν – στην τοπική εκκλησία! Και αυτό ακριβώς κάνουμε.

Γιατί βγαίνουμε δυo-δυο; Επειδή ο Ιησούς έστειλε τους μαθητές Του μ' αυτόν τον τρόπο. Η Βίβλος λέει ότι ο Χριστός “προσκαλέσας τοὺς δώδεκα, ἤρχισε νὰ ἀποστέλλῃ αὐτοὺς δύο δύο” (Μάρκον ϛ΄. 7). Ξανά, η Βίβλος λέει ότι “διώρισεν ὁ Κύριος καὶ ἄλλους ἑβδομήκοντα, καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς ἀνὰ δύο ἔμπροσθεν αὑτοῦ εἰς πᾶσαν πόλιν καὶ τόπον” (Λουκάν ι΄. 1).

Φυσικά, μπορείτε να βγείτε και μόνοι σας για να κάνετε ευαγγελισμό. Η Βίβλος δεν το απαγορεύει ποτέ. Δεν είναι λάθος. Αλλά βγαίνοντας δύο-δύο είναι Βιβλικό, και λειτουργεί!

Πηγαίνοντας δύο-δύο φέρνει περισσότερους ανθρώπους στην εκκλησία. Στο Λος Άντζελες και σε άλλες μεγάλες πόλεις, οι άνθρωποι είναι καχύποπτοι. Δεν θέλουν να μιλήσουν σε κάποιον άγνωστο. Οι νέοι υποπτεύονται τους μεγαλύτερους. Τα κορίτσια υποπτεύονται τα αγόρια. Όταν δύο άτομα πάνε μαζί, ηρεμούν τους φόβους των άλλων και φέρνουν περισσότερα ονόματα.

Είναι καλό για σας να πηγαίνετε δυο-δυο. Πηγαίνοντας με έναν πιο έμπειρο Χριστιανό, θα μάθετε πώς να προσκαλείτε ανθρώπους στην εκκλησία και θα νιώσετε πιο άνετα. Στην αρχή, μπορεί να νιώσετε φοβισμένοι. Δεν ξέρετε τι να κάνετε. Αλλά πηγαίνοντας με κάποιον άλλο θα μάθετε πώς να το κάνετε. Σύντομα θα φέρετε ονόματα οι ίδιοι!

Θα έχετε καλή χριστιανική αδελφότητα. Η εργασία για τον Ιησού σας φέρνει πιο κοντά με τους Χριστιανούς που συνεργάζεστε. Η “αδελφότητα του έργου” είναι πράγματι εξαιρετική αδελφότητα.

Πώς ξέρουμε ότι ο άλλος τρόπος δεν λειτουργεί; Τον δοκιμάζαμε για χρόνια! Πηγαίναμε από πόρτα σε πόρτα και εξηγούσαμε στους ανθρώπους το σχέδιο της σωτηρίας με ένα φυλλάδιο του Μπίλλυ Γκράχαμ (Billy Graham). Προσευχόμασταν την προσευχή μετάνοιας μαζί τους στην πόρτα τους ή στο δρόμο. Μοιράσαμε εκατομμύρια φυλλάδια. Αλλά ο κόσμος δεν ερχόταν. Δεν μεταστράφηκαν. Ο τρόπος αυτός δεν λειτουργεί.

Αλλά η δική μας μέθοδος λειτουργεί! Έχουμε μια εκκλησία στο κέντρο του Λος Άντζελες. Το Λος Άντζελες είναι μια άθεη και πονηρή πόλη. Εδώ συμβαίνουν όλα τα είδη αμαρτίας. Οι άνθρωποι είναι απασχολημένοι με τη δουλειά, το σχολείο, την οικογένεια και τους φίλους. Υπάρχουν πολλά πράγματα που αποσπούν την προσοχή, όπως η τηλεόραση, το διαδίκτυο, τα iPhone και όλα τα άλλα. Ελάχιστοι άνθρωποι πηγαίνουν στην εκκλησία. Ελάχιστοι είναι αληθινοί Χριστιανοί. Δοκιμάσαμε να προσευχηθούμε με ανθρώπους στο δρόμο. Αλλά αυτό δεν χτίζει μια εκκλησία. Δεν κερδίζει ανθρώπους στον Χριστό.

Μάθαμε από εμπειρία. Βγήκαμε και καλέσαμε ανθρώπους στην εκκλησία. Τότε τους φέραμε στην εκκλησία όπου μπορούσαν να βρουν φίλους και να ακούσουν το Ευαγγέλιο. Στην εκκλησία μας έχουμε χαμένους ανθρώπους κάθε Κυριακή. Δεν έρχονται από άλλες εκκλησίες. Δεν έρχονται από χριστιανικά σπίτια. Έρχονται από τον κόσμο με όλη την αμαρτία του. Και κάποιοι απ' αυτούς γίνονται υπέροχοι Χριστιανοί. Γι' αυτό η εκκλησία μας είναι πνευματική και ζωντανή. Η μέθοδός μας παράγει πραγματικούς Χριστιανούς και ευχαριστούμε τον Θεό γι' αυτούς! Αμήν.


ΟΤΑΝ ΓΡΑΦΕΤΕ ΣΤΟΝ ΔΡ ΧΑΪΜΕΡΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥ ΠΕΙΤΕ ΑΠΟ ΠΟΙΑ ΧΩΡΑ ΓΡΑΦΕΤΕ ΑΛΛΙΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΤΟ E-MAIL ΣΑΣ. Αν αυτά τα κηρύγματα σας ευλογούν, στείλτε ένα e-mail στον Δρ Χάιμερς και πείτε το του, αλλά πάντα να συμπεριλαμβάνετε τη χώρα από την οποία γράφετε. Το e-mail του Δρ Χάιμερς είναι rlhymersjr@sbcglobal.net (κάντε κλικ εδώ). Μπορείτε να γράψετε στον Δρ Χάιμερς σε οποιαδήποτε γλώσσα, αλλά γράψτε στα Αγγλικά αν μπορείτε. Αν θέλετε να επικοινωνήσετε με τον Δρ Χάιμερς ταχυδρομικώς, η διεύθυνσή του είναι P.O. Box 15308, Los Angeles, CA 90015. Μπορείτε να του τηλεφωνήσετε στο (818)352-0452.

(ΤΕΛΟΣ ΚΗΡΥΓΜΑΤΟΣ)
Μπορείτε να διαβάσετε κάθε εβδομάδα τα κηρύγματα του Δρ Χάιμερς
στο Ίντερνετ, στο www.sermonsfortheworld.com.
Κάντε κλικ στο “Κηρύγματα στα Ελληνικά.”

Αυτά τα γραπτά κηρύγματα δεν φέρουν προστασία δικαιωμάτων (copyright). Μπορείτε να
τα χρησιμοποιήσετε χωρίς την άδεια του Δρ Χάιμερς (Dr. Hymers). Ωστόσο, όλα τα
βιντεοσκοπημένα μηνύματα του Δρ Χάιμερς (Dr. Hymers), και τα υπόλοιπα
βιντεοσκοπημένα κηρύγματα της εκκλησίας μας προστατεύονται με προστασία
πνευματικών δικαιωμάτων και μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο με σχετική άδεια.

Σόλο ύμνος πριν το κήρυγμα από τον Κο Τζακ Νιαν (Mr. Jack Ngann):
“Bring Them In” (του Alexcenah Thomas, 19ος αιώνας).