Print Sermon

Każdego miesiąca teksty tych kazań oraz nagrania wideo odbierane są na 116.000 komputerów w 215 krajach, ze strony www.sermonsfortheworld.com. Setki ludzi oglądają wideo na YouTube, jednak w niedługim czasie zamiast na YouTube, zaczynają korzystać bezpośrednio z naszej strony internetowej. YouTube kieruje ludzi na stronę internetową naszego kościoła. Każdego miesiąca teksty kazań tłumaczone są na 34 języki, docierając do tysięcy ludzi. Naciśnij tutaj, aby dowiedzieć się, w jaki sposób co miesiąc możesz pomóc nam w wielkim dziele głoszenia ewangelii na całym świecie, w tym również wśród narodów muzułmańskich i hinduskich.

Pisząc do doktora Hymersa, zawsze podaj nazwę kraju, w którym mieszkasz, gdyż inaczej nie będzie w stanie odpowiedzieć. Adres mailowy doktora Hymersa: rlhymersjr@sbcglobal.net.




JAK PRZYGOTOWAĆ KAZANIE EWANGELIZACYJNE –
ZAPOMNIANE PRAWDY KONIECZNE DLA PRAWDZIWEGO NAWRÓCENIA

HOW TO PREPARE AN EVANGELISTIC SERMON –
FORGOTTEN TRUTHS NEEDED FOR REAL CONVERSIONS
(Polish)

dr C. L. Cagan i dr R. L. Hymers, junior

Kazanie głoszone w kościele „Baptist Tabernacle” w Los Angeles,
w sobotę wieczorem 14-go października 2017 roku.
A sermon preached at the Baptist Tabernacle of Los Angeles
Saturday Evening, October 14, 2017

„Wykonuj pracę ewangelisty, pełnij rzetelnie służbę swoją"
(2 Tymoteusza 4:5).


Apostoł Paweł powiedział te słowa do Tymoteusz niedługo przed swoją śmiercią w wyniku prześladowań cesarza Nerona. Tymoteusz był uczniem Pawła, który przygotowywał go do służby. Tymoteusz został pastorem zboru w Efezie. Jego główną pracą była służba pastora.

Tymoteusz nie wykonywał takiej samej służby jak „Filip ewangelista” (Dzieje Apostolskie 21:8). Filip wędrował z miejsca na miejsce. Był w Samarii, gdzie zwiastował Chrystusa (Dzieje Apostolskie 8:5). Następnie znalazł się na pustyni i tam przyprowadził do Chrystusa etiopskiego eunucha (Dzieje Apostolskie 8:26-39). Potem Filip zwiastował też w innych miastach (Dzieje Apostolskie 8:40). Był wędrownym ewangelistą. Natomiast Tymoteusz był pastorem lokalnego zboru.

Dlaczego Paweł powiedział Tymoteuszowi „Wykonuj pracę ewangelisty”? Ponieważ każdy pastor powołany jest to służby ewangelisty! Paweł powiedział Tymoteuszowi, aby „pełnij rzetelnie służbę swoją” (2 Tymoteusza 4:5). Co stanowiło potwierdzenie jego służby? Wykonywanie pracy ewangelisty! Każdy pastor powołany jest to służby ewangelisty. Jeżeli jej nie robisz, to znaczy nie robisz wszystkiego tego, co nakazał ci Bóg!

Każdy pastor zwiastuje w swoim kościele. Takie jest jego powołanie. I każdy pastor musi zwiastować kazania ewangelizacyjne w swoim kościele – zwiastować je często! Jeżeli ograniczasz ewangelię do szkółki niedzielnej kilka razy w roku, to nie jesteś wiernym kaznodzieją. Jeżeli tylko nauczasz ludzi, to nie jesteś wiernym kaznodzieją. Twoją służbą nie jest jedynie nauczanie Biblii. Musisz też wykonywać służbę ewangelisty. Musisz zwiastować kazania ewangelizacyjne i to regularnie.

Co to jest kazanie ewangelizacyjne? Kazanie ewangelizacyjne skierowane jest bezpośrednio do ludzi zgubionych. Za każdym razem w kościele jest przynajmniej kilka takich osób, a niektórzy przychodzą do zboru co tydzień, na każde nabożeństwo. Kazanie ewangelizacyjne w całości jest ogłaszaniem prawdy o grzechu i zbawieniu w Chrystusie, aby zgubieni ludzie, którzy słyszą je, mogli zaufać Jezusowi i zostać zbawionymi. Kazanie ewangelizacyjne nie jest ekspozycyjnym zwiastowaniem na temat kilku wersetów z Pisma Świętego. Wybierz jeden lub najwyżej dwa wersety, na podstawie których będziesz zwiastował. Kazania ewangelizacyjne skupiają się na prawdzie zawartej w jednym lub najwyżej dwóch wersetach. Ekspozycyjne zwiastowanie nie jest kazaniem ewangelizacyjnym. Studiuj kazania ewangelizacyjne Spurgeona. Żadne z nich nie było tym, czym są współczesne kazania „ekspozycyjne. W Dziejach Apostolskich każde kazanie (za wyjątkiem jednego) było kazaniem ewangelizacyjnym. W całej Księdze Dziejów Apostolskich jest tylko jedno kazanie „ekspozycyjne”! Powinniśmy pójść za przykładem apostołów i Spurgeona, zwiastując kazania ewangelizacyjne!

Bardzo niewielu pastorów głosi dzisiaj kazania ewangelizacyjne. Wielu nie zwiastuje ich wcale. W Ameryce rzadko słyszymy dzisiaj takie kazania. Podobnie jest w innych krajach. Pastorzy nauczają ludzi Biblii albo zwiastują na temat uzdrowień, ewangelii sukcesu i tego, jak być dobrym, ale nie głoszą ewangelii Chrystusa! Nie są posłuszni Biblii, która naucza: „Wykonuj pracę ewangelisty”.

Możesz powiedzieć: „Ale jak przygotować kazanie ewangelizacyjne? Co powinienem zrobić?”. Tego właśnie dotyczy moje kazanie. Powiem wam, jak zwiastować kazanie ewangelizacyjne.

Kazanie ewangelizacyjne skupione jest na ewangelii. Co to jest zwiastowanie ewangelii? Aby zwiastować ewangelię musisz wiedzieć, czy ona jest. Apostoł Paweł powiedział:

„A przypominam wam, bracia, ewangelię... Chrystus umarł za grzechy nasze według Pism i że został pogrzebany, i że dnia trzeciego został z martwych wzbudzony według Pism” (1 Koryntian 15:1, 3, 4).

Apostoł Paweł powiedział też:

„Chrystus Jezus przyszedł na świat, aby zbawić grzeszników” (1 Tymoteusza 1:15).

Kazanie ewangelizacyjne składa się z dwóch części. Pierwsza dotyczy problemu grzechu. Druga tego, co Chrystus uczynił, aby zbawić ludzi z grzechów.

I. Po pierwsze, musisz zwiastować Prawo, które mówi ludziom o ich grzesznych sercach.

W pierwszej części kazania ewangelizacyjnego musisz zwiastować Prawo. Dlaczego ktoś powinien zaufać Jezusowi? Z jakiego powodu? Dlaczego Jezus umarł na krzyżu? W wielu kazaniach mówi się ludziom, aby zaufali Jezusowi po to, żyło im się lepiej lub szczęśliwiej, by znaleźli miłość i przyjaźń. Lecz nie z tego powodu Jezus umarł na krzyżu! W niektórych kazaniach mówi się ludziom, by zaufali Jezusowi, aby mogli pójść do nieba. Lecz nie takie jest przesłanie ewangelii. Musi w nim być mowa o tym, dlaczego potrzebujemy Jezusa, by trafić do nieba. W Biblii czytamy: „Chrystus umarł za nasze grzechy” oraz „Chrystus Jezus przyszedł na świat, aby zbawić grzeszników”.

Jeśli ludzie nie czują, że są grzesznikami, dlaczego mieliby przyjdź do Chrystusa? Nie zrobią tego! Mogą potrzebować modlitwy. Mogą unieść ręce. Mogą wyjść do przodu pod koniec kazania. Ale nie zostaną zbawieni! Dlaczego? Ponieważ nie mają niczego, z czego mieliby zostać zbawieni!

Jak pokazać ludziom, że są grzesznikami? Poprzez zwiastowanie im Prawa Bożego. W Biblii czytamy:

„Tak więc Prawo był naszym przewodnikiem do Chrystusa” (Galacjan 3:24).

Prawo pokazuje ludziom, że są grzesznikami. Gdy zostaną przekonani o grzeszności serca, wówczas mogą przyjść do Chrystusa.

Wielu pastorów boi się zwiastować Prawo. Boją się rozgniewać innych. Iain H. Murray powiedział, że jest to „Głównym problemem ewangelizacji”. W swojej książce The Old Evangelicalism (Banner of Truth, 2005; strony 3 do 37), Murray pisze o strachu przed obrażaniem ludzi zgubionych, który jest głównym powodem tego, że zwiastowanie ewangelizacyjne jest dzisiaj tak nieskuteczne.

Bez względu na to, co robisz, nie zwiastuj przeciwko indywidualnym grzechom. „Zrób to. Nie rób tego”. W ten sposób mówisz o rzeczywistych i konkretnych grzechach. Jednak grzech sięga znacznie głębiej. Grzesznikami jesteśmy w środku. Mamy grzeszne serce, odziedziczone po Adamie. Dlatego Dawid powiedział: „Oto urodziłem się w przewinieniu i w grzechu poczęła mnie matka moja” (Psalm 51:7). Dlatego w Biblii czytamy: „Podstępne jest serce, bardziej niż wszystko inne, i zepsute” (Jeremiasz 17:9) oraz „Dlatego zamysł ciała [nienawróconego] jest wrogi Bogu” (Rzymian 8:7) To dlatego ludzie dopuszczają się zła. Robią te wszystkie złe rzeczy, gdyż tacy . Chrystus powiedział: „Albowiem z wnętrza, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, wszeteczeństwa, kradzieże, morderstwa... wszystko to złe pochodzi z wewnątrz" (Ew. Marka 7:21, 23). I o wiele gorsze jest to, kim jesteśmy, niż to co robimy. Nawet, gdy ktoś stara się być lepszym, to i tak przemiana nie dotyczy jego serca. Koza nie może zamienić się w owcę, a ludzie nie mogą nauczyć się, jak być chrześcijanami. Muszą usłyszeć zwiastowanie, podobne do tego, w tym kazaniu. Bóg potępia zarówno ludzkie serce, jak i ludzkie działania. W Biblii czytamy: „wszyscy są pod wpływem grzechu” (Rzymian 3:9). Każdy jest pod mocą i karą za grzechy, zanim nie nawróci się.

Musimy zwiastować Prawo, aby ludzie zobaczyli i poczuli, jak grzeszne są ich serca. Każdy przyznaje, że w ten, czy inny sposób jest grzesznikiem. Nigdy nie spotkałem nikogo, kto mówiłby, że jest doskonały. Pewien człowiek powiedział do kaznodziei: „Zakładam, że jestem [grzesznikiem], ale nie można mnie nazwać wielkim grzesznikiem. Myślę, że jestem raczej niewielkim grzesznikiem. Zawsze staram się robić to, co dobre”. Ten człowiek nie był gotowy, by zostać zbawionym! Zanim zostanie zbawiony, musi zobaczyć, jak „wielkim” jest grzesznikiem. Dlatego musisz zwiastować o tym, jak grzeszne są ludzkie serca.

Bez Bożego Prawa ludzie nie są w stanie zobaczyć, dlaczego potrzebują ewangelii Chrystusa. Dlatego musisz zwiastować Prawo, zanim będziesz zwiastować ewangelię. W Biblii czytamy: „Tak więc Prawo był naszym przewodnikiem do Chrystusa” (Galacjan 3:24). Niczym nauczyciel, Prawo pokazuje ludziom, dlaczego potrzebują Chrystusa. Najpierw Prawo, a potem ewangelia. Luter miał rację i powinniśmy uważnie słuchać tego, co powiedział, jeżeli chcemy nauczyć się, jak zwiastować kazania ewangelizacyjne. Luter powiedział:

Jeżeli masz się nawrócić, konieczne jest, abyś był poruszony, tzn., aby twoje sumienie było zaalarmowane i drżące. Gdy znajdziesz się w takim stanie, wówczas pocieszenie nie przyjdzie z żadnego z twoich uczynków, lecz z działania Bożego. On posłał swojego Syna – Jezusa na ten świat, aby ogłaszał przerażonym grzesznikom Boże miłosierdzie. Oto droga nawrócenia. Wszystkie inne są fałszywe (Marcin Luter, Th.D., What Luther Says, Concordia Publishing House, wydanie z 1994 roku, number 1014, str. 343).

I powiedział też: „Musisz zwiastować Prawo, aby ludzie zobaczyli i odczuli swoją wewnętrzną grzeszność”. Nie mówię: „musisz zwiastować o piekle”. Chrystus mówił o piekle. Piekło istnieje. Jednak musisz być ostrożny, kiedy zwiastujesz o piekle. Nikt nie zostanie zbawiony w wyniku strachu przed piekłem. Ludzie mogą starać się być lepsi. Mogą być bardzo religijni. Jednak strach przed piekłem nigdy nikogo nie zbawi. Chrystus umarł za nasze grzechy. Piekło jest jedynie rezultatem grzechu. Lecz prawdziwym problem jest grzech, a nie piekło. Zauważyliśmy, że kazania poświęcone w całości piekłu nikogo nie nawracały. Pierwsza część kazania ewangelizacyjnego powinna pokazywać grzeszność –a nie indywidualne grzechy – grzeszność serca.

Aby pokazać ludziom ich grzeszność, musisz zwiastować o ich grzesznym, zbuntowanym sercu. Jednak nie możesz na tym poprzestać. Prawo nie może nikogo zbawić. Prawo jedynie pokazuje ludziom grzechy ich serc. W Biblii czytamy: „Dlatego z uczynków zakonu nie będzie usprawiedliwiony przed nim żaden człowiek, gdyż przez zakon jest poznanie grzechu” (Rzymian 3:20). Biblia podaje również, że zbawienie ludzi jest tym ,czego „czego zakon nie mógł dokonać” (Rzymian 8:3). Jedynie Chrystus może zmienić serce grzesznika. I jedynie Jego krew może obmyć z grzechów. A teraz przechodzę do drugiego punktu.

II. Po drugie, musisz zwiastować ewangelię, która mówi o ludziom o tym, co Chrystus zrobił, by ich zbawić z grzechów.

W drugiej części kazania ewangelizacyjnego musisz zwiastować ewangelię. Ewangelia to nie nauczanie na temat tego, jak być lepszym. Ewangelia to nie przesłanie na temat kościoła ani nawet nieba. Ewangelia to zwiastowanie o tym, że „Chrystus umarł za grzechy nasze według Pism” (1 Koryntian 15:3). Ewangelia to głoszenie, że „Chrystus Jezus przyszedł na świat, aby zbawić grzeszników (1 Tymoteusza 1:15).

Ewangelia to nie zestaw zasad. Ewangelia pokazuje, że Bóg kocha grzesznika tak bardzo, że Chrystus przyszedł, aby za niego umrzeć. Ewangelia nie składa się z prawa, ale jest to czysta miłość i łaska. Jak powiedział Luter:

Ewangelia... to nie zwiastowanie o tym, co robić, a czego unikać. Nie ustanawia wymagań, ale odwraca podejście Prawa i robi coś odwrotnego, mówiąc: ‘Oto, co Bóg zrobił dla ciebie. Wydał swojego Syna, aby przyszedł w ciele i umarł za ciebie’... ewangelia naucza o tym... co dał nam Bóg, a nie... co my mamy zrobić i co dać Bogu („How Christians Should Regard Moses”, 1525).

Ewangelia oferuje grzesznikowi nowe serce oraz przebaczenie grzechów poprzez to, czego Chrystus dokonał na krzyżu i w pustym grobie! Ci, którzy zaufają Jezusowi

„są usprawiedliwieni darmo, z łaski jego, przez odkupienie w Chrystusie Jezusie, którego Bóg ustanowił jako ofiarę przebłagalną przez krew jego, skuteczną przez wiarę” (Rzymian 3:24, 25).

W Biblii czytamy: „Bóg zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł... [jesteśmy teraz] usprawiedliwieni krwią jego” (Rzymian 5:8, 9). Chrystus umarł w miejsce grzesznika, płacąc za jego grzechy. Jak powiedział Izajasz: „Pan jego dotknął karą za winę nas wszystkich” (Izajasz 53:6). Ewangelia to darmowa łaska przebaczenia grzechów przez Jezusa Chrystusa.

Kiedy zwiastujesz ewangelię, nie zwiastuj tylko śmierci Chrystusa. Głoś Jego zmartwychwstanie! Częścią ewangelii jest to, że Chrystus „dnia trzeciego został z martwych wzbudzony według Pism” (1 Koryntian 15:4). Zmartwychwstanie Chrystusa jest niezwykle ważne. W Biblii czytamy: „a jeśli Chrystus nie został wzbudzony, daremna jest wiara wasza” (1 Koryntian 15:17). Chrystus nie pozostał martwy w grobie. Powstał z martwych, aby dać grzesznikom nowe serca (zobacz Ezechiel 11:19; 36:26, 27).

Nie zwiastuj tylko o śmierci Chrystusa. Głoś też o Jego krwi! Pamiętaj, że ludzie są zbawieni „przez krew jego, skuteczną przez wiarę” (Rzymian 3:25). Jesteśmy „usprawiedliwieni krwią jego” (Rzymian 5:9). W Biblii czytamy: „bez rozlania krwi nie ma odpuszczenia” (Hebrajczyków 9:22). Jestem zdumiony tym, jak wielu kaznodziei idzie za przykładem doktora Johna MacArthura, który powiedział, że krew Chrystusa nie jest konieczna do zbawienia i że dzisiaj nie ma krwi Chrystusa. Jednak wierni, dobrzy pastorzy muszą zwiastować o krwi Chrystusa! Dr Martyn Lloyd-Jones miał rację, mówiąc: „W okresie przebudzenia... [Kościół] chlubi się krwią... istnieje jedynie jeden sposób, abyśmy mogli z odwagą wejść do miejsca najświętszego – przez krew Jezusa” (Revival, Crossway Books, wydanie z 1992 roku, str. 48). Zwiastuj krew! Zwiastuj krew! „krew Jezusa Chrystusa, Syna jego, oczyszcza nas od wszelkiego grzechu” (1 List Jana 1:7).

Ewangelia to darmowa łaska Boża w Chrystusie. Grzesznik nie może sam się zmienić. Jest tylko jedna rzecz, którą grzesznik musi zrobić – zaufać Jezusowi. Wiara w fakty o Chrystusie nie zbawi. Trzeba zaufać Jezusowi. Apostoł Paweł powiedział do strażnika więzienia w Filippi: „Uwierz w Pana Jezusa, a będziesz zbawiony” (Dzieje Apostolskie 16:31). Jeżeli grzesznik zaufa Jezusowi, zostanie zbawiony. Jedyne, co musi uczynić grzesznik, to zaufać Chrystusowi. Jezus zrobi resztę. On daje nowe serce grzesznikowi, gdy ten przechodzi przez nowo narodzenie (Efezjan 2:5; Ew. Jana 3:6, 7) i oczyszcza go z wszystkich grzechów swoją krwią (Hebrajczyków 9:14; Objawienie 1:5b; 5:9b). „Tylko Mu zaufaj, tylko Mu zaufaj, tylko Mu zaufaj, tylko Mu zaufaj teraz. On zbawi cię, On zbawi cię teraz” („Only Trust Him”, John H. Stockton, 1813-1877).

Pod koniec kazania wezwij grzeszników, by zaufali Jezusowi. Zaproś ich, by przeszli do innego pomieszczenia, gdzie będziesz mógł z nimi porozmawiać prywatnie. Jednak twoje zadanie nie kończy się z chwilą rozmowy. „Wyjście do przodu” to nie to samo, co zaufanie Jezusowi. „Podniesienie ręki” lub wypowiedzenie słów „modlitwy grzesznika”, o nie to samo, co zaufanie Jezusowi. Zaufanie Jezusowi jest właśnie złożeniem naszej ufności w Nim i w niczym lub nikim innym. Dlatego musisz porozmawiać z ludźmi, którzy odpowiedzą na zaproszenie po kazaniu. I musisz uważnie ich wysłuchać. Słuchając, zorientujesz się, czy nie mają jakiś fałszywych idei, abyś mógł ich poprawić. Porozmawiaj z każdym indywidualnie i zrób wszystko, co możliwe, by przyprowadzić ich do Chrystusa. To jednak jest tematem innego kazania. Niech Bóg pomoże ci zwiastować na temat grzeszności serc i przebaczenia poprzez krew Chrystusa.

Naciśnij tutaj, aby przeczytać kazanie ewangelizacyjne doktora R. L. Hymersa, juniora. D Hymers zwiastuje kazania ewangelizacyjne od sześćdziesięciu lat. Wiele możesz się nauczyć czytając kazanie, „Idź i obmyj się – typologia nawrócenia”. Naciśnij na tytuł, aby je przeczytać. Pokazuje ono, w jaki sposób zwiastować Prawo i ewangelię w kazaniu ewangelizacyjnym.


PISZĄC DO DOKTORA HYMERSA, KONIECZNIE PODAJ, Z JAKIEGO KRAJU TO ROBISZ, GDYŻ INACZEJ NIE BĘDZIE ON W STANIE ODPOWIEDZIEĆ NA TWÓJ EMAIL. Jeżeli te kazania są dla ciebie błogosławieństwem, wyślij email do doktora Hymersa i powiedz mu o tym, zawsze podając nazwę kraju, z którego piszesz. Adres mailowy doktora Hymersa –rlhymersjr@sbcglobal.net (naciśnij tutaj). Do dr. Hymersa można pisać w różnych językach, ale preferowanym jest angielski. Jego adres pocztowy: P.O. Box 15308, Los Angeles, CA 90015. Możesz również do niego zadzwonić na numer: (818)352-0452.

(KONIEC KAZANIA)
Kazania doktora Hymersa dostępne są co tydzień w Internecie pod adresem:
www.sermonsfortheworld.com
Wybierz: „Kazania po polsku”.

Teksty kazań nie są objęte prawami autorskimi. Można ich używać bez pozwolenia
doktora Hymersa. Jednakże wszystkie nagrania video doktora Hymersa oraz wszystkie
kazania z naszego kościoła w formie video objęte są prawami autorskimi,
a używanie ich wymaga uzyskania zgody.


SKRÓT KAZANIA

JAK PRZYGOTOWAĆ KAZANIE EWANGELIZACYJNE – ZAPOMNIANE PRAWDY KONIECZNE DLA PRAWDZIWEGO NAWRÓCENIA

HOW TO PREPARE AN EVANGELISTIC SERMON –
FORGOTTEN TRUTHS NEEDED FOR REAL CONVERSIONS

dr C. L. Cagan i dr R. L. Hymers, junior

„Wykonuj pracę ewangelisty, pełnij rzetelnie służbę swoją”
(2 Tymoteusza 4:5).

(Dzieje Apostolskie 21:8; 8:5, 26-39, 40; 1 Koryntian 15:1, 3, 4;
1 Tymoteusza 1:15)

I.    Po pierwsze, musisz zwiastować Prawo, które mówi ludziom o ich grzesznych sercach. Galacjan 3:24; Psalm 51:7; Jeremiasz 17:9; Rzymian 8:7;
Ew. Marka 7:21, 23; Rzymian 3:9, 20; 8:3.

II.   Po drugie, musisz zwiastować ewangelię, która mówi o ludziom o tym,
co Chrystus zrobił, by ich zbawić z grzechów. 1 Koryntian 15:3; 1 Tymoteusza 1:15; Rzymian 3:24, 25; 5:8, 9; Izajasz 53:6; 1 Koryntian 15:4, 17; Ezechiel 11:19; 36:26, 27; Hebrajczyków 9:22; 1 List Jana 1:7; Dzieje Apostolskie 16:31; Efezjan 2:5; Ew. Jana 3:6, 7; Hebrajczyków 9:14; Objawienie 1:5b; 5:9b.