Print Sermon

Każdego miesiąca teksty tych kazań oraz nagrania wideo odbierane są na 116.000 komputerów w 215 krajach, ze strony www.sermonsfortheworld.com. Setki ludzi oglądają wideo na YouTube, jednak w niedługim czasie zamiast na YouTube, zaczynają korzystać bezpośrednio z naszej strony internetowej. YouTube kieruje ludzi na stronę internetową naszego kościoła. Każdego miesiąca teksty kazań tłumaczone są na 34 języki, docierając do tysięcy ludzi. Naciśnij tutaj, aby dowiedzieć się, w jaki sposób co miesiąc możesz pomóc nam w wielkim dziele głoszenia ewangelii na całym świecie, w tym również wśród narodów muzułmańskich i hinduskich.

Pisząc do doktora Hymersa, zawsze podaj nazwę kraju, w którym mieszkasz, gdyż inaczej nie będzie w stanie odpowiedzieć. Adres mailowy doktora Hymersa: rlhymersjr@sbcglobal.net.




WODA I KREW

THE WATER AND THE BLOOD
(Polish)

Dr. R. L. Hymers, Jr.

Kazanie głoszone w kościele „Baptist Tabernacle” w Los Angeles,
w niedzielny poranek 20-go września 2015 roku.
A sermon preached at the Baptist Tabernacle of Los Angeles
Lord’s Day Morning, September 20, 2015

„Jeden z żołnierzy włócznią przebił bok jego i zaraz wyszła krew i woda. A ten, który to widział, dał o tym świadectwo, a jego świadectwo jest prawdziwe; i on wie, że mówi prawdę, abyście i wy wierzyli” (Ew. Jana 19:34-35).


Apostoł Jan był najmłodszym z dwunastu apostołów. Miał zaledwie koło 18-tu lat. A jednak był on jedynym spośród nich, który poszedł za Jezusem pod krzyż. Pozostali ukryli się. To dla nas lekcja. Armia amerykańska szuka mężczyzn w wieku 18-22 lat. Starsi są zbyt konserwatywni i mniej odważni. Myślę, że dlatego każde większe przebudzenie w historii prowadzone było przez ludzi młodych – każde z nich! Nie słyszałem o żadnym przebudzeniu ludzi starych.

Jednak muszę być ostrożny. W ubiegłym tygodniu przestałem kłaść nacisk na przebudzenie, gdyż zauważyłem, że było zbyt wiele zamieszania i zbyt mało zrozumienia. Nadal jednak potrzebujecie, abym wam w tym doradzał. Jestem starym żołnierzem. Przeżyłem wiele walk, a niektóre z nich ogromnie! Walka o Biblię w seminarium. Walka przeciwko aborcji. Walka przeciwko okropnemu filmowi „Ostatnie kuszenie Chrystusa”. Walka przeciwko ruckmanizmowi. Walka przeciwko decyzjonizmowi. Oraz długa walka o tych, którzy odeszli z naszego zboru po podziale. Byłem też naocznym świadkiem trzech bardzo niezwykłych, pochodzących od Boga, przebudzeń. Zatem ten stary żołnierz mówi: „Poczekajcie! Nie jesteśmy jeszcze w pełni gotowi!”. Starzy żołnierze wiedzą o takich rzeczach.

Douglas MacArthur był jednym z największych amerykańskich generałów. Prezydent Roosevelt wyciągnął go z Filipin w czasie II wojny światowej. Jednak wyjeżdżając stamtąd, generał MacArthur powiedział: „Powrócę”. I tak zrobił! Wygraliśmy! Dzięki Bogu! Młodzi ludzie, powrócimy – i wierzę, że szybciej lub później będziemy oglądać przebudzenie za naszych dni!

Panie, ześlij przebudzenie,
Panie, ześlij przebudzenie,
Panie, ześlij przebudzenie
Niech od Ciebie pochodzi!

Powróćmy do Jana! Cóż to był za człowiek! Odważniejszy od Piotra! Miał więcej wiary niż Tomasz. Stał pod krzyżem. Wiecie, że było to ryzykowne! Oto stał, ochraniając matkę Chrystusa. Był zaledwie nastolatkiem. Ale cóż z niego był za człowiek! Cóż za bohater! Szedł za Zbawicielem całą drogę aż pod krzyż! Oto stał, patrząc, jak jego Pan i Master umierał na krzyżu! Jestem pewien, że myślał, iż to już koniec. Ale tak nie było. Nigdy tak nie jest. Chrystus powiedział: „przyjdę znowu”. I nasz wielki Zbawiciel, nasz potężny generał powróci! On powiedział: „przyjdę znowu” (Ew. Jana 14:3). I zrobi dokładnie tak, jak powiedział!

Przegrywamy w Iraku. Przegrywamy w Iranie. Przegrywamy w Syrii. Przegrywamy w Północnej Afryce. Przegrywamy w Białym Domu. On może nawet stać się dyktatorem! Słyszałem pewnego amerykańskiego senatora, który wspominał o takiej możliwości. Może czekać nas terror! Być może będziemy musieli ukrywać się, jak dzieje się w Chinach. Bez względu na to, co się stanie, nasz wielki Dowódca powiedział: „Przyjdę znowu!”. Dzięki Bogu! Mamy tą obietnicę! „On wraca tutaj znów” – zaśpiewajmy ten refren:.

On wraca tutaj znów, On wraca tutaj znów,
   Ten sam Jezus, Król; choć odrzucony był
On wraca tutaj znów, On wraca tutaj znów,
   Z mocą i wielką chwałą,
On wraca tutaj znów!
   („He is Coming Again”, Mabel Johnston Camp, 1871-1937).

Powróćmy do Jana! Cóż to był za bohater! Cóż za człowiek! Oto stał, patrząc, jak jego Pan i Master umierał na krzyżu! Jestem pewien, że myślał, iż to już koniec. Ale może…, ach być może… Słowa Jezusa musiały przewijać się przez jego myśli.

„Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. I zabiją go, ale On trzeciego dnia będzie wskrzeszony z martwych” (Ew. Mateusza 17:22-23).

„Być może!” „Nie, to niemożliwe!” „Jednak być może!”. Jestem pewien, że takie myśli musiały przewijać się przez umysł Jana. A więc stał. Patrzył na każdy szczegół. Jan wiedział, że ogląda coś bardzo ważnego. W rzeczywistości było to najważniejsze wydarzenie w jego życiu. Myślę, że Jan o tym wiedział. Sądzę nawet, że wiedział, iż któregoś dnia będzie o tym pisał! Musiał dobrze wszystko zapamiętać. Każdy szczegół. Podobnie jak Ernest Hemingway myślał, że będzie musiał napisać „całkowitą prawdę, pełną prawdę, bez jakichkolwiek zmyśleń czy wypaczeń”. Zatem Jan obserwował wszystko bardzo uważnie i zapamiętywał to.

Czy nie tak właśnie robimy, gdy umiera ktoś, kogo kochamy? Pamiętamy, gdzie byliśmy. Pamiętamy najmniejsze szczegóły. Odtwarzamy je w myślach. Czyż nie tak?

Każdy Amerykanin w moim wieku pamięta szczegóły dnia, gdy zastrzelono prezydenta Kennedy’ego. Na wieki zapisały się w moim umyśle. Pamiętam najdrobniejsze szczegóły dnia, gdy zmarła moja babcia, a było to 58 lat temu. Miałem wówczas 15 lat. Pamiętam najdrobniejsze szczegóły dnia, gdy zmarła moja kochana mama. Wiem, gdzie wtedy byłem. Wiem, co czytałem. Pamiętam, jak wyglądała sala szpitalna. Pamiętam, jakie zdjęcie wisiało na ścianie. Pamiętam, jak wyglądała. Pamiętam, co powiedziała pielęgniarka. Pamiętam, jak wyglądał lekarz. Pamiętam, w co był ubrany. Pamiętam zapach szpitala. Te szczegóły na wieki zapisały się w moim umyśle.

To samo działo się z Janem tamtego dnia. Nigdy nie zapomniał dnia, gdy Jezus umarł na krzyżu.

„Jeden z żołnierzy włócznią przebił bok jego i zaraz wyszła krew i woda. A ten, który to widział, dał o tym świadectwo, a jego świadectwo jest prawdziwe; i on wie, że mówi prawdę, abyście i wy wierzyli” (Ew. Jana 19:34-35).

Dr R. C. H. Lenski powiedział: „Była to prawda, której zaprzeczał [heretyk Cerynt i] pierwsi gnostycy. W ich spekulacjach Logos [Słowo] nie stało się ciałem; Duch lub Logos („eon Chrystusa” – jak to nazywali), który zstąpił na Jezus, opuścił Go przed męką krzyżową; „Chrystus”... nie mógł cierpieć, gdyż był to rodzaj doketyzmu. Według tej herezji istniała społeczność, czy też łączność bez przelanej w ofierze, oczyszczającej krwi „Jezus, Jego (Bożego) Syna”. Tak twierdzą wszyscy ci, którzy obecnie [pogardzają] „starą teologią krwi”. „Krew” jest bardziej konkretna niż „śmierć”, gdyż „krew” symbolizuje ofiarę. Zawsze przelewana była krew. Baranek Boży przelał krew w zadośćuczynieniu... To krew „Jezusa, Jego Syna”, który jako człowiek miał ludzką naturę i dlatego krew „Jego Syna”, który jest Słowem [Logos] życia, drugą boską osobą, który stał się człowiekiem (Ew. Jana 1:14). To Jego krew, gdy została przelana, ma moc oczyszczać nas z wszystkich grzechów” (R. C. H. Lenski, Th.D., The Interpretation of the Epistles of St. John, Augsburg Publishing House, 1966, str. 389; odnośnie 1 Listu Jana 1:7).

Dr Lenski był luteraninem. Dla mnie nie ma znaczenia, co ktokolwiek (i mam na myśli ktokolwiek) mówi. Miał on zupełną rację i ma ją teraz w czasach, gdy odrzucana jest „dawna teologia krzyża”.

„krew dokonuje przebłagania za życie” (III Mojżeszowas 17:11).

„Jemu, który miłuje nas i który wyzwolił nas z grzechów naszych przez krew swoją” (Objawienie 1:5).

Uwielbiam to śpiewać bez żadnego lęku. Chciałbym zaśpiewać te słowa w kościele Johna MacArthura. On umniejsza znaczenie krwi. Chciałbym to zaśpiewać samemu Johnowi MacArthurowi!

Czy przyszedłeś do Jezusa po oczyszczającą moc?
   Czy zostałeś obmyty krwią Baranka?
Czy w pełni zaufałeś Jego łasce?
   Czy zostałeś obmyty krwią Baranka?
Czy zostałeś obmyty krwią;
   Oczyszczającą duszę krwią Baranka?
Czy nieskazitelne czyste są twe szaty? Czy są białe jak śnieg?
   Czy zostałeś obmyty krwią Baranka?
(„Are You Washed in the Blood?”, Elisha A. Hoffman, 1839-1929).

A tak swoją drogą, dlaczego „dawna teologia krwi” miałaby być niewłaściwa? Dr Martyn Lloyd-Jones powiedział: „Ludzie nienawidzą ‘teologii krwi’, ale nie ma innej, godnej tej nazwy, za wyjątkiem przelanej krwi Chrystusa” (Martyn Lloyd-Jones, M.D., Assurance (Roman 5), Banner of Truth Trust, 1971, str. 148).

Istnieją tylko dwie teologie – teologia dobrych uczynków i teologia krwi Chrystusa. Teologia Finney’a i teologia Lutra. Teologia decyzjonizmu i teologia Reformacji – tylko dwie teologie. Wybierz jedną. Mam nadzieję, że wybierasz tą właściwą, gdyż „bez rozlania krwi nie ma odpuszczenia” (Hebrajczyków 9:22). Kain przyniósł ofiarę z płodów ziemi (uczynki, modlitwy, decyzje). Jego brat Abel przyszedł do Boga z ofiarą krwi. Kain został odrzucony, a Abel zbawiony. Oto brzemienny w skutki obraz dwóch dróg – zbawienia poprzez uczynki i zbawienia przez krew. Pokazane jest to w Biblii jasno i wyraźnie! Ludzie albo myślą, że są zbawieni poprzez bycie dobrymi, albo zdają sobie sprawę, że nigdy nie będą wystarczająco dobrzy i dlatego potrzebują oczyszczenia poprzez krew Chrystusa. Dr Lenski powiedział: „Tylko święta i cenna krew Chrystusa wprowadza biednego grzesznika w społeczność z Bogiem i zachowuje go tam” (jw., str. 390). Luter powiedział: „Krew Chrystusa była krwią Bożą. On jest wieczny i nieskończony, i nawet jedna kropla Jego krwi wystarczyłaby, aby zbawić cały świat” (odnośnie Izajasza 53:5). Ponownie Luter powiedział: „Chrystus byłby w stanie zadośćuczynić za grzechy całego świata jedną kroplą swojej krwi” (odnośnie Listu do Galacjan 2:16). A trzecim razem wielki reformator Luter powiedział: „On odkupił nas swoją krwią. Jego krew jest krwią boską; krwią potężnego Stwórcy, krwią Pana Chwały, krwią Syna Bożego. Apostołowie mówili o niej i świadczyli z całą mocą” (odnośnie 1 Listu Jana 1:7; Objawienie 1:5).

Apostoł Jan powiedział:

„Jeden z żołnierzy włócznią przebił bok jego i zaraz wyszła krew i woda” (Ew. Jana 19:34).

Jan nie podaje tylko faktów dotyczących tego, co stało się z Chrystusem na krzyżu. Wiedział, jak ważna jest krew Chrystusa. W swoim pierwszym liście napisał: „krew Jezusa Chrystusa, Syna jego, oczyszcza nas od wszelkiego grzechu” (1 List Jana 1:7). I ponownie w tym samy liście: „Albowiem trzech jest świadków: Duch i woda, i krew, a ci trzej są zgodni” (1 List Jana 5:7-8).

„Jeden z żołnierzy włócznią przebił bok jego i zaraz wyszła krew i woda” (Ew. Jana 19:34).

Hrabia Nicholas von Zinzendorf (1700-1760) był jednym z najwspanialszych chrześcijan w historii. Nawrócił się, gdy rozmyślał o Jezusie krwawiącym na krzyżu, aby oczyścić nas z grzechów. Słowa ukrzyżowanego Chrystusa, zapisane na górze obrazu, poruszyły jego serce: „To zrobiłem dla ciebie. A co ty robisz dla mnie?”. Ten młody szlachcic został wypełniony przekonaniem o grzechu i wtedy wiedział, że został obmyty z grzechów przez krew Jezusa. Rozpoczął pracę, w wyniku której morawscy misjonarze zostali wysłani na końce świata. To on w rzeczywistości rozpoczął współczesny ruch misyjny. Jeden z tamtych misjonarzy przyprowadził Johna Wesley’a do Chrystusa. W pośredni sposób Zinzendorf odegrał rolę w Pierwszym wielkim przebudzeniu i całym ruchu metodystycznym. Wpłynął również na Williama Carey (1761-1834) w ten sposób, że pojechał on jako pierwszy baptystyczny misjonarz do Indii. Setki baptystycznych misjonarzy poszło w jego ślady.

Nauczanie i teologia Zinzendorfa były całkowicie skupione na Chrystusie. Powiedział on: „Krew Chrystusa jest nie tylko suwerennym lekiem na grzech; jest także głównym pokarmem w chrześcijańskim życiu”. Nieustannie nauczał na temat ran i krwi Chrystusa. Powiedział: „Duch przychodzi do na poprzez krew, dając pełne zbawienie”. Powiedział również: „Pragnę, zraniony Baranku Boży, abyś obmył mnie w swojej oczyszczającej krwi”. Napisał hymn w języku niemieckim, który John Wesley przetłumaczył na angielski.

Jezu, Twoja krew i sprawiedliwość
   Zdobią mnie, są mą cudowną szatą;
Wśród wrogiego świata strzał,
   Z radością ku niebu unoszę mą wzrok.

Panie, wierzę w Twoją drogocenną krew,
   Która przed Bożym tronem,
Na wieki za grzeszników przelana,
   Za mnie, za moją duszę wstawia się.

Augustus Toplady (1740-1778) nie był głupcem. Kształcił się w Westminster School i Trinity College w Dublinie, w Irlandii. Nawrócił się w wieku 15 lat. Został ordynowany w kościele anglikańskim w wieku 24 lat. Elgin S. Moyer powiedział: „Wielki zwolennik kalwinizmu w kościele anglikańskim, argumentował i pisał z wielkim zapałem” (Who Was Who in Church History, Moody Press, 1968, str. 408). Ten wielki uczony napisał hymn, który zaśpiewaliśmy przed kazaniem. W hymnie tym Toplady nazywa Jezusa Skałą Zbawienia. Usłyszałem ten hymn po raz pierwszy w czasie pogrzebu mojej babci, gdy miałem 15 lat. Zrobił tak wielkie wrażenie na moim młodym umyśle, że kupiłem śpiewnik i wielokrotnie czytałem słowa tego hymnu. Jest on pod numerem jeden w waszych śpiewnikach. Zaśpiewajmy go.

Skało Zbawienia, moja ucieczko, pozwól, bym w Tobie schronił się;
Niech woda i krew płynące z Twego przebitego boku,
Uleczą mnie z mych grzechów, obmyją z win.
   („Rock of Ages, Cleft for Me”, Augustus M. Toplady, 1740-1778).

To modlitwa skierowana do Jezusa, który zawisł na krzyżu. To modlitwa do Jezusa; prośba, aby oczyścił nas za naszych grzechów wodą i krwią, które wypłynęły z Jego przebitego boku. Jan zobaczył krew i wodę wypływające z boku Jezusa. Znaczyło to, że włócznia żołnierza musiała przebić osłonę wokół serca Jezusa i wypłynęła woda z krwią. Ta zmieszana z wodą krew jest nadal świeża i dostępna, aby oczyścić cię z wszystkich grzechów i zbawić twą duszę na zawsze, na wieki. Kiedy przyjdziesz przez wiarę do Jezusa, od razu w Bożych oczach zostaniesz oczyszczony z grzechów. Nie czekaj na emocje czy uczucia. Spójrz na Jezusa. Zaufaj Mu w sercu. Nigdy nie zapomnisz dnia, gdy zostaniesz oczyszczony świętą i cenną krwią Jezusa.

Jan zapisał słowa, które stanowią nasz dzisiejszy tekst w trzeciej osobie, ale ja dla podkreślenia przeczytam go w pierwszej osobie.

„Jeden z żołnierzy włócznią przebił bok jego i zaraz wyszła krew i woda. A [ja], który to [widziałem], [daję] o tym świadectwo, a [moje] świadectwo jest prawdziwe; i [wiem], że [mówię] prawdę, abyście i wy wierzyli” (Ew. Jana 19:34-35).

Jan zapisał je, abyś uwierzył i został zbawiony z grzechów i sądu przez krew i wodę, które wypłynęły z boku Jezusa, Syna Bożego. Nie próbuj tego zrozumieć. To zbyt głębokie, abyśmy mogli to w pełni zrozumieć. Jan zapisał to, abyś uwierzył w sercu. Kiedy zaufasz Panu Jezusowi, zostaniesz obmyty z grzechów i zbawiony. Amen. Doktorze Chan, proszę poprowadź nas w modlitwie.


Jeśli to kazanie było dla ciebie błogosławieństwem, powiedz o tym doktorowi Hymersowi. PISZĄC DO DOKTORA HYMERSA, KONIECZNIE PODAJ, Z JAKIEGO KRAJU TO ROBISZ, GDYŻ INACZEJ NIE BĘDZIE ON W STANIE ODPOWIEDZIEĆ NA TWÓJ EMAIL. Jeżeli te kazania są dla ciebie błogosławieństwem, wyślij email do doktora Hymersa i powiedz mu o tym, zawsze podając nazwę kraju, z którego piszesz. Adres emailowy doktora Hymersa – rlhymersjr@sbcglobal.net (naciśnij tutaj). Do dr. Hymersa można pisać w różnych językach, ale preferowanym jest angielski. Jego adres pocztowy: P.O. Box 15308, Los Angeles, CA 90015. Możesz również do niego zadzwonić na numer: (818)352-0452.

(KONIEC KAZANIA)
Kazania doktora Hymersa dostępne są co tydzień w Internecie pod adresem:
www.sermonsfortheworld.com
Wybierz: „Kazania po polsku”.

Z doktorem Hymersem można się skontaktować drogą emailową po angielsku:
rlhymersjr@sbcglobal.net – można także napisać do niego: P.O. Box 15308, Los Angeles,
CA 90015 lub zadzwonić (818)352-0452.

Teksty kazań nie są objęte prawami autorskimi. Można je używać bez powolenia doktora Hymersa.
Jednakże wszystkie kazania dr. Hymersa w formie video objęte są prawami autorskimi,
a używanie ich wymaga uzyskania jego zgody.

Pismo Święte czytane przed kazaniem przez pana Abla Prudhomme’a: Ew. Jana 19:31-37
Pieśń śpiewana solo przed kazaniem w wykonaniu Benjamina Kincaida Griffitha:
„A Crown of Thorns” (Ira F. Stanphill, 1914-1993).