Dr A. W. Tozer (1897-1963) napisał esej zatytułowany: „Dlaczego pozostajemy letni na powrót Chrystusa” („Why We Are Lukewarm About Christ’s Return.”), w którym czytamy:

      W niedługim czasie po zakończeniu I Wojny Światowej słyszałem, jak pewien wielki kaznodzieja z południa powiedział, iż lęka się, że wielkie zainteresowanie proroctwami, które było wówczas obserwowane, spowoduje wymarcie błogosławionej nadziei [na powtórne przyjście Chrystusa], gdyż wydarzenia udowadniały, jak mylnie interpretowali je podekscytowani ludzie. Ten człowiek był prorokiem, lub przynajmniej bardzo zdolnym znawcą ludzkiej natury. (The Best of A. W. Tozer, zebrane przez Warrena W. Wiersbe, Baker Book House, 1978, str. 55).

Prawdą jest, że książki na temat proroctw sprzedają się dobrze. Niektórzy kaznodzieje ciągle głoszą na tematy proroctw. Ale nadmierne zwiastowanie na te tematy po I i II Wojnie Światowej wywołało pewną reakcję. Zaczęto mówić, że Hitler był Antychrystem, że świat zakończy się wybuchem bomby atomowej i tym podobne rzeczy. Kiedy wydarzenia tego nie potwierdzały, wówczas wielu zwiastujących porzucało temat proroctw biblijnych. Znaki powtórnego przyjścia Chrystusa zostały szybko zastąpione czymś innym. Kalwiniści uważali, że wszystkie odnoszą się do pierwszego wieku, a dyspensacjonaliści wrzucili je razem do okresu siedmioletniego ucisku, mającego mieć miejsce pod sam koniec ziemskiej ery. Ale uważam, że obie grupy nie miały racji.

Nasz dzisiejszy tekst jest pełen mocy. Ma on znaczenie prorocze, ale także i osobiste. Spójrzmy na niego z obu stron.

„Pozwól mi się nawrócić, bo Ty jesteś Panem, moim Bogiem! Bo gdy się odwróciłem, żałowałem tego, i gdy się opamiętałem, uderzyłem się po biodrze, wstydzę się i rumienię, bo ponoszę karę za hańbę mojej młodości” (Jeremiasz 31:18-19).

I. Po pierwsze, prorockie znaczenie tekstu.

Skierowany jest do Efraima, a więc do Izraela, gdyż takim imieniem Bóg często go nazywał. Ten tekst odnosi się do czasów przyszłych, gdy Izrael nawróci się i zostanie zbawiony. Pod koniec Jeremiasza 30:24 czytamy: „w dniach ostatecznych zrozumiecie to dokładnie.” Scofield dał taki odnośnik do tego fragmentu: „Podsumowanie: Izrael w dniach ostatecznych”, zaraz przed rozdziałem 31 (The Scofield Study Biblie, str. 805). Dr J. Vernon McGee interpretował te słowa jako proroctwo (Thru the Biblia, Thomas Nelson Publishers, 1983, tom III, str. 402; odnośnie Jeremiasza 30:24) – chociaż uważam, że odniósł go do zbyt dalekiej przyszłości, do „Czasów Królestwa”.

Bóg w szczególny sposób błogosławił lud żydowski w ostatnich latach. W 1948 roku powstało Państwo Izrael. Żydzi, przez dwa tysiące lat rozproszeni i prześladowani na całym świecie, zaczęli wracać do swej ziemi ojczystej. Izrael otoczony jest bardzo wrogo antyżydowsko nastawionymi muzułmańskim krajami. Lecz Bóg w cudowny sposób ochrania Izrael. Jest to „znakiem” zbliżającego się drugiego przyjścia Jezusa Chrystusa!

Co więcej, Bóg pobudza serca wielu Żydów. W ciągu ostatnich trzydziestu pięciu lat więcej z nich przyszło do Jezusa niż w ciągu tysiąca dziewięćset poprzednich lat razem wziętych!

W 1973 roku siedziałem z grupą młodych ludzi w Corte Madera, w Kalifornii, gdy Moishe Rosen oficjalnie rozpoczął działalność „Jews for Jesus” (Żydzi dla Jezusa). Jestem dumny, że mogłem uważać go za swojego przyjacielem. To on poprowadził naszą ceremonię ślubu. Razem z rodziną odwiedzałem go w domu, obdarowywaliśmy się prezentami i spożyliśmy razem obiad latem 2009 roku. W ubiegłym roku udałem się razem z żoną Ileaną do San Francisco na jego pogrzeb. Moishe Rosen (1932-2010) był wielkim ewangelistą. Uważa się, że w sposób bezpośredni lub pośredni przyczynił się do nawrócenia większej ilości Żydów, niż jakikolwiek inny człowiek od czasów apostołów.

Z pewnością jest to „znak” zbliżającego się powtórnego przyjścia Jezusa. Niewielu współczesnych komentatorów uważa, że nasz dzisiejszy tekst odnosi się proroczo do nawrócenia Żydów. A przecież dr John Gill (1697-1771) widział to już wyraźnie w XVIII wieku! Napisał: „…proroctwo odnosi się do nawrócenia [Żydów] w czasach ostatecznych” (John Gill, D.D., An Exposition of the Old Testament, The Baptist Standard Bearer, wydanie wznowione z 1989, tom 5, str. 573; odnośnie Jeremiasza 31:18). Dr Gill napisał także: „W takim sensie [słowa te pokazują, że] Żydzi zostaną wydani w czasach ostatecznych” (jw. str. 574). Sam Jezus przepowiedział rozproszenie się Żydów i ich powrót do Jerozolimy, gdy dopełnią się czasy:

„i padną od ostrza miecza, i zostaną uprowadzeni do niewoli u wszystkich narodów, a Jerozolima będzie zdeptana przez pogan, aż się dopełnią czasy pogan” (Ew. Łukasza 21:24).

Apostoł Paweł przepowiedział:

„Zatwardziałość przyszła na część Izraela aż do czasu, gdy poganie w pełni wejdą, i w ten sposób będzie zbawiony cały Izrael, jak napisano: Przyjdzie z Syjonu wybawiciel i odwróci bezbożność od Jakuba” (Rzymian 11:25-26).

A prorok Zachariasza tak powiedział:

„Lecz na dom Dawida i na mieszkańców Jeruzalemu wyleję ducha łaski i błagania. Wtedy spojrzą na mnie, na tego, którego przebodli, i będą go opłakiwać, jak opłakuje się jedynaka, i będą gorzko biadać nad nim, jak gorzko biadają nad pierworodnym”
     (Zachariasza 12:10).

Pokazuje nam to proroczą doniosłość tekstu:

„Pozwól mi się nawrócić, bo Ty jesteś Panem, moim Bogiem! Bo gdy się odwróciłem, żałowałem tego, i gdy się opamiętałem, uderzyłem się po biodrze, wstydzę się i rumienię, bo ponoszę karę za hańbę mojej młodości” (Jeremiasz 31:18-19).

Nie możemy jednak patrzeć na ten tekst tylko, jako na ciekawe proroctwo dotyczące przyszłego odkupienia Izraela. W swym eseju „Exposition Must Have Application” dr Tozer powiedział: „Nie ma niczego bardziej nudnego i bezsensownego, niż doktryna biblijna nie mająca praktycznego zastosowania” (A. W. Tozer, D.D., The Best of A. W. Tozer, zebrane przez Warrena W. Wiersbe, Baker Book House, 1979, str. 140). Dlatego też musimy ten tekst odnieść do tych wśród nas, którzy nie są jeszcze nawróceni.

„Lecz na dom Dawida i na mieszkańców Jeruzalemu wyleję ducha łaski i błagania. Wtedy spojrzą na mnie, na tego, którego przebodli, i będą go opłakiwać, jak opłakuje się jedynaka, i będą gorzko biadać nad nim, jak gorzko biadają nad pierworodnym” (Jeremiasz 31:18-19).

To prowadzi nas do następnego punktu kazania.

II. Po drugie, osobiste znaczenie tekstu.

„Nawróć mię, abym był nawrócony” (Biblia Gdańska). Dr Gill powiedział, że odnosi się to do „pierwszego aktu nawrócenia, gdy istota ludzka doświadcza odwrócenia od ciemności do jasności, od mocy szatana do Boga. Jest to odwrócenie się serca... woli... uczuć i nastawienia umysłu, czyli zwrócenie się całej osoby do Pana Jezusa Chrystusa… nie leży to w mocy człowieka, gdyż nie odgrywa on żadnej roli czynnej, tylko bierną; [nawrócenie] jest wyłącznie dziełem Pana” (John Gill, D.D., jw. str. 574).

„Nawróć mię abym był nawrócony”. Jeśli Bóg nie „nawróci” cię, nie odwróci cię od twych grzechów do Chrystusa, sam tego nie zrobisz! Ktoś mógłby powiedzieć: „To takie bardzo kalwinistyczne!”. Ale doktorowi Tozerowi nie można zarzucić skrajnego kalwinizmu. Wprost przeciwnie. Był on arminianinem! Dr Tozer był człowiekiem wierzącym, i dlatego powiedział:

Z powodu całkowicie niewłaściwego pojmowania... naszej wolnej woli, pojawiło się wielkie niebezpieczeństwo uzależnienia zbawienia od woli człowieka, a nie od Bożej woli. Bez względu na to, jak wielka to tajemnica, jak wiele obejmuje paradoksów, ciągle pozostaje prawdą to, że ludzie staja się świętymi nie w wyniku swych zachcianek, ale jest to suwerenne działanie Boże. Czyż Bóg w Swych słowach nie pokazał, że to nie my dokonujemy wyboru? „Duch ożywia. Ciało nic nie pomaga. ” [Ew. Jana 6:63]”… „Wszystko, co mi daje Ojciec, przyjdzie do mnie” [Ew. Jana 6:37)]… „Nikt nie może przyjść do mnie, jeżeli go nie pociągnie Ojciec” [Ew. Jana 6:44]… „jak mu dałeś władzę nad wszelkim ciałem, aby dał żywot wieczny tym wszystkim, których mu dałeś.” [Ew. Jana 17:2]… „Ale... upodobało Bogu, który mnie sobie obrał, zanim się urodziłem i powołał przez łaskę swoją, żeby objawić mi Syna swego” [Galacjan 1:15-16]… Tylko do Boga należy to prawo (A. W. Tozer, D.D. „The Mystery of the Call,” w książce The Divine Conquest, Christian Publications, 1950, str. 48).

„Pozwól mi się nawrócić, bo Ty jesteś Panem, moim Bogiem! Bo gdy się odwróciłem, żałowałem tego, i gdy się opamiętałem, uderzyłem się po biodrze, wstydzę się i rumienię, bo ponoszę karę za hańbę mojej młodości” (Jeremiasz 31:18-19).

Nazywam to „przebudzeniem”, które ma miejsce wówczas, gdy Duch Boży doprowadza człowieka do głębokiego przekonania o grzechu. „ Bo gdy się odwróciłem, żałowałem”. Dopiero kiedy osoba nienawrócona „zwróci” się do Boga, doświadcza prawdziwego nawrócenia, żalu z powodu swych grzechów i wiary w Jezusa. Dlatego też prawdziwe nawrócenie albo pochodzi od Boga, albo w ogóle go nie ma! W Księdze Trenów prorok Jeremiasz modlił się:

„Spraw, Panie, byśmy wrócili do ciebie, a wrócimy!”
       (Treny 5:21).

Możesz nigdy nie nauczyć się, jak stać się chrześcijaninem! Możesz nigdy nie nauczyć się, jak przyjść do Chrystus! Możesz być, jak ci, którzy:

„zawsze się uczą, a nigdy do poznania prawdy dojść nie mogą”
     (2 Tymoteusza 3:7).

Co zatem ty możesz uczynić? Możesz zacząć modlić się słowami z naszego fragmentu:

„Pozwól mi się nawrócić, bo Ty jesteś Panem, moim Bogiem!”
     (Jeremiasz 31:18).

Jeśli stanie się to szczerą i ciągłą modlitwą płynącą z twego serca, jeśli nie będą to tylko słowa, ale prawdziwe staranie się, by przyjść do Chrystusa (Ew. Łukasza 13:24), to nie upłynie wiele czasu, zanim Bóg ci odpowie i skieruje cię do Swego Syna, który umarł na krzyżu płacąc karę za twoje grzechy i powstał z martwych, aby dać ci życie wieczne.

(KONIEC KAZANIA)
Kazania Doktora Hymers'a dostępne są przez internet pod adresem:
www.realconversion.com. Wybierz: „Kazania po Polsku.”

You may email Dr. Hymers at rlhymersjr@sbcglobal.net, (Click Here) –
or you may write to him at P.O. Box 15308, Los Angeles, CA 90015.
Or phone him at (818)352-0452.

Pismo Święte czytane przed kazaniem przez dr Kreightona L. Chan: Jeremiasz 31:31-34.
Pieśń śpiewana solo przed kazaniem w wykonaniu Benjamina Kincaida Griffitha:
„O Come, O Come, Emmanuel”
(tłumaczenie na angielski John M. Neale, 1818-1866).