Print Sermon

Αυτά τα γραπτά και βιντεοσκοπημένα κηρύγματα καταφτάνουν τώρα σε περίπου 116.000 υπολογιστές σε πάνω από 215 χώρες κάθε μήνα, διαμέσου του www.sermonsfortheworld.com. Εκατοντάδες άλλοι παρακολουθούν τα βίντεο στο YouTube, αλλά πολύ γρήγορα αφήνουν το YouTube, επειδή το βιντεοσκοπημένο κήρυγμα τους οδηγεί στον ιστοτόπο μας. Το YouTube στέλνει ανθρώπους στον ιστοτόπο μας. Τα γραπτά κηρύγματα προσφέρονται σε 34 γλώσσες σε χιλιάδες ανθρώπους κάθε μήνα. Τα γραπτά κηρύγματα δεν φέρουν προστασία δικαιωμάτων (copyright), οπότε μπορούν να χρησιμοποιηθούν από κήρυκες χωρίς την άδειά μας. Παρακαλούμε να κάνετε κλικ εδώ για να μάθετε πώς μπορείτε να κάνετε μία μηνιαία δωρεά, για να μας βοηθήσετε σε αυτό το σπουδαίο έργο της εξάπλωσης του Ευαγγελίου σε όλον τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων και μουσουλμανικών και ινδουιστικών εθνών.

Όταν γράφετε στον Δρ Χάιμερς (Dr. Hymers), πάντα να του λέτε από ποια χώρα είστε, αλλιώς δεν θα μπορεί να σας απαντήσει. Το e-mail του Δρ Χάιμερς είναι rlhymersjr@sbcglobal.net.




ΛΟΓΙΚΗ ΜΕ ΠΑΘΟΣ!

LOGIC ON FIRE!
(Greek)

από τον Δρ Ρ. Λ. Χάιμερς Τζούνιορ (Dr. R. L. Hymers, Jr.)

Κήρυγμα από το Μπάπτιστ Τάμπερνακλ οβ Λος Άντζελες (Βαπτιστική εκκλησία)
Κυριακή πρωί, 11 Οκτωβρίου 2015
A sermon preached at the Baptist Tabernacle of Los Angeles
Lord's Day Morning, October 11, 2015

“Ούτοι είναι οι ερχόμενοι εκ της θλίψεως της μεγάλης, και έπλυναν τας στολάς αυτών και ελεύκαναν αυτάς εν τω αίματι του Αρνίου” (Αποκάλυψη ζ΄. 14).


Ο Δρ Ου. Α. Κρίσγουελ (Dr. W. A. Criswell) ήταν ο μεγάλος και τρανός ποιμένας της Α΄ Βαπτιστικής Εκκλησίας του Ντάλας στο Τέξας. Kήρυττε εκεί για σχεδόν εξήντα χρόνια. Στην ηλικία των ογδόντα, αυτός ο ασπρομάλλης ηγέτης του Σάδερν Μπάπτιστ Κονβένσιον (Southern Baptist Convention) προέβλεψε το τέλος της Αμερικής και του Δυτικού κόσμου. Ο Δρ Κρίσγουελ είπε:

Έχουμε εγκαταλείψει τα ηθικά πρότυπα... Η κυβέρνηση και οι πολιτικοί παραβλέπουν το φόνο, τα ψέματα και την κλοπή ως πράγματα που δικαιολογούνται... Οι καθηγητές (στα πανεπιστήμια) δικαιολογούν τη σεξουαλική ανηθικότητα ως έκφραση προσωπικής ελευθερίας. Αμέτρητοι κήρυκες στον άμβωνα, δικαιολογούν τις επιθέσεις κατά της Βίβλου ως ακαδημαϊκή ελευθερία· αυτό το κάνουμε και στα δικά μας (Σάδερν Μπάπτιστ) πανεπιστήμια και στις δικές μας θεολογικές σχολές. Βρωμιά, βία και ανηθικότητα είναι όλα αποδεκτά στο τραγούδι, στο θέατρο, στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση. Αυτή η γενιά, μαζί με τη γενιά που έρχεται, θα πνιγεί μέσα στον υλιστικό ηδονισμό... Ολόκληρος ο (Δυτικός) κόσμος γυρνάει την πλάτη στον Χριστιανισμό με το ρυθμό των 125.000 την ημέρα (W A. Criswell, Ph.D., Great Doctrines of the Bible, volume 8, Zondervan Publishing House, 1989, pp. 148, 147).

Από τότε που ο Δρ Κρίσγουελ έκανε αυτήν την λυπητερή δήλωση, οι εκκλησίες των Σάδερν Μπάπτιστς αργοπεθαίνουν. Οι αριθμοί τους λιγοστεύουν κάθε χρόνο. Πέρυσι μόνο 200.000 Σάδερν Μπάπτιστς άφησαν τις εκκλησίες τους χωρίς να επιστρέψουν. Κάθε χρόνο πάνω από 1.000 εκκλησίες των Σάδερν Μπάπτιστς βάζουν λουκέτο σ’ αυτήν τη χώρα και μόνο. Πέρυσι οι Σάδερν Μπάπτιστς έπρεπε να καλέσουν πίσω περίπου 800 ιεραποστόλους από όλον τον κόσμο. Τα ποσά των εισφορών για ιεραποστολές έχουν πέσει τόσο πολύ που δεν μπορούν να τους στηρίξουν οικονομικά. Και οι ανεξάρτητες βαπτιστικές εκκλησίες μας δεν πάνε και πολύ καλύτερα. Ένας ποιμένας από μία εκκλησία των Συνάξεων του Θεού (Assemblies of God), μου είπε πως οι εκκλησίες τους τα βγάζουν πέρα ίσα-ίσα. Και είναι ακόμη χειρότερα σε άλλες εκκλησίες. Κρατάω στα χέρια μου δύο βιβλία που λένε την ιστορία. Το ένα λέγεται: Η μεγάλη ευαγγελική ύφεση: 6 παράγοντες που θα καταστρέψουν την αμερικανική εκκλησία / The Great Evangelical Recession: 6 Factors That Will Crash the American Church (John S. Dickerson, Baker Books, 2013). Το δεύτερο βιβλίο έχει τίτλο: Η ερχόμενη ευαγγελική κρίση / The Coming Evangelical Crisis (John H. Armstrong, general editor, Moody Press, 1996). Κάθε βιβλίο που διαβάζω και κάθε άρθρο που βλέπω, δείχνουν πως οι ευαγγελικές μας εκκλησίες έχουν τεράστιο πρόβλημα. Οι νέοι που μεγάλωσαν μέσα στην εκκλησία φεύγουν, και οι εκκλησίες δεν μπορούν να κερδίσουν τους νέους ανθρώπους από τον κόσμο. Ο Τζον Ντίκερσον (John Dickerson) είπε: “Αποτυγχάνουμε στο να κάνουμε νέους μαθητές. Οι μαθητές που έχουμε ήδη, δεν είναι ιδιαίτερα παραγωγικοί στις ζωές τους ή μεταμορφωμένοι στον τρόπο σκέψης τους” (ibid., p. 107, 108). Αλλά μετά πρότεινε ένα σωρό πράγματα για να διορθωθεί το πρόβλημα. Τα έχω δοκιμάσει όλα, και ξέρω πως δεν έχουν αποτέλεσμα. Γιατί; Επειδή δεν εστιάζουν στην καρδιά του προβλήματος.

Πάρτε εμένα ως παράδειγμα. Όταν ήμουν έφηβος, ήμουν σαν ώριμο φρούτο, έτοιμο να το αρπάξεις. Ήθελα να πάω στην εκκλησία. Ερχόμουν από διαλυμένη οικογένεια. Δεν ζούσα με τους γονείς μου. Ήθελα πραγματικά να ανήκω στη εκκλησία. Αλλά η λευκή εκκλησία στο Χάντινγκτον Παρκ της Καλιφόρνια δεν με καταλάβαινε! Γιατί; Υπήρχαν πολλοί λόγοι – οι συναθροίσεις ήταν σχεδιασμένες για να ευχαριστήσουν σαρκικές μεσήλικες γυναίκες, όχι έναν χαμένο έφηβο. Τα άτομα στην εκκλησία δεν ενδιαφέρονταν για ‘μένα, ακόμη και ο ποιμένας δεν ενδιαφερόταν ιδιαίτερα. Αφού, όπως και να το κάνουμε, ήμουν ένας έφηβος χωρίς λεφτά, από ένα σπίτι γεμάτο προβλήματα. Και ήταν και το κήρυγμα. Πέρασαν τρεις ποιμένες όσο πήγαινα εκεί. Προσπάθησα με όλη μου τη δύναμη να κάτσω να τους ακούσω, αλλά πραγματικά, δεν θυμάμαι τίποτα απ’ αυτά που είπαν στα κηρύγματά τους! Τίποτα απολύτως απ’ τους πρώτους δύο. Και τίποτα το σημαντικό από τον τελευταίο. Τα κηρύγματά τους δεν μου έλεγαν τίποτα. Δεν με ενέπνεαν. Δεν με προκαλούσαν. Δεν με έλεγχαν περί αμαρτίας.

Εκεί βρίσκεται η καρδιά του προβλήματος – στο κήρυγμα! Αν δεν αλλάξει το κήρυγμά μας δεν υπάρχει ελπίδα – καμία – για τις εκκλησίες μας! Μόλις διάβασα ένα άρθρο στο περιοδικό Banner of Truth, τεύχος Φεβρουαρίου 2014, από τον Τζον Τζ. Μάρεϊ (John J. Murray). Είπε εφτά πράγματα για την “κατάσταση από την οποία χρειαζόμαστε απελευθέρωση”. Συμφωνώ με όλα όσα είπε, αλλά διαφωνώ με τη σειρά με την οποία τα είπε. Ανέφερε το “δυναμικό κήρυγμα” ως το έβδομο πράγμα που πρέπει να αλλάξει. Διαφωνώ. Νομίζω πως είναι το πρώτο πράγμα. Είπε πως πρέπει να απελευθερωθούμε από την “έλλειψη δυναμικού κηρύγματος”. Είπε: “Το κήρυγμα δεν είναι δημοφιλές σήμερα”. Γιατί; Επειδή είναι βαρετό. Είναι τόσο απλό! Είπε: “Υπάρχει πείνα ακροάσεως των λόγων του Κυρίου”. Γιατί υπάρχει πείνα ακροάσεως; Επειδή το κήρυγμα είναι βαρετό. Είναι τόσο απλό. Αλλά γιατί είναι τόσο βαρετό το σημερινό κήρυγμα; Υπάρχουν διάφοροι λόγοι.

Πρώτον, οι περισσότεροι κήρυκες ποτέ δεν έχουν “κληθεί να κηρύξουν”. Τώρα πια δεν λέμε καν πως κάποιος έχει “κληθεί να κηρύξει”. Και πολλοί κήρυκες δεν έχουν καν μεταστραφεί. Και αυτοί που έχουν μεταστραφεί, συνήθως δεν έχουν κληθεί να κηρύξουν. Δεν νιώθουν κάποιο βάρος, δεν έχουν φόβο, δεν έχουν χρίσμα, δεν έχουν συμπόνια για τους χαμένους. Οι περισσότεροι δεν ξέρουν καν τη διαφορά μεταξύ διδασκαλίας και κηρύγματος! Ο Δρ Τίμοθι Λιν (Dr. Timothy Lin) ήταν ποιμένας μου για πολλά χρόνια. Είπε πως ένας καθηγητής σε θεολογική σχολή είχε κάνει το εξής σχόλιο: “Η διδασκαλία και το κήρυγμα είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα”. Ο Δρ Λιν είπε: “Ήταν καθηγητής σε θεολογική σχολή, και δεν μπορούσε να καταλάβει τη διαφορά μεταξύ διδασκαλίας και κηρύγματος. Μπορούν, λοιπόν, οι μαθητές του να κηρύξουν; Η απάντηση είναι ένα ξεκάθαρο ‘όχι’” (The Secret of Church Growth, p. 20).

Ακούστε τον Τζον Μακάρθουρ (John MacArthur). Κηρύττει; Ακούστε τον Τζον Πάιπερ (John Piper). Κηρύττει; Ακούστε τον Ντέιβιντ Τζερεμάια (David Jeremiah), ή τον Πολ Σαπέλ (Paul Chappell), ή τον Μπιλ Χάιμπελς (Bill Hybels), ή τον Ρικ Γουόρεν (Rick Warren), ή τον Τσάρλς Στάνλεϊ (Charles Stanley). Κηρύττουν; Ξέρουν καν τι είναι το κήρυγμα; Κάποιοι απ’ αυτούς είναι καλοί άνθρωποι. Ναι, είναι καλοί άνθρωποι, αλλά δεν νομίζω πως ξέρουν τι είναι το αληθινό κήρυγμα. Ο Δρ Μάρτιν Λόιντ-Τζόουνς (Dr. Martyn Lloyd-Jones) είπε: “Τι είναι το κήρυγμα; Λογική με πάθος! Το κήρυγμα είναι θεολογία που επικοινωνείται από έναν άνθρωπο που έχει πάθος” (Preaching and Preachers, p. 97). Αυτοί που ανέφερα, είναι άνθρωποι με πάθος; Έχουν ακούσει καν κήρυκα που έχει πάθος; Ο μόνος άνθρωπος στο ραδιόφωνο που είναι έτσι έχει πεθάνει εδώ και 30 χρόνια! Ποιος κηρύττει σαν τον Όλιβερ Μπ. Γκριν (Oliver B. Greene) σήμερα; Ναι, “Το κήρυγμα είναι θεολογία που επικοινωνείται από έναν άνθρωπο που έχει πάθος” – έναν άνθρωπο σαν τον Λούθηρο, έναν άνθρωπο σαν τον Γουίτφιλντ (Whitefield), έναν άνθρωπο σαν τον Χάουελ Χάρις (Howell Harris), σαν τον Ντάνιελ Ρόουλαντ (Daniel Rowland), σαν τον Ου. Π. Νίκολσον (W. P. Nicholson), σαν τον Δρ Τζον Σανγκ (Dr. John Sung), σαν τον Σπέρτζεον (Spurgeon), σαν τον Μακσέιν (McCheyne), σαν τον Τζον Κένικ (John Cennick) ή τον Τζον Νοξ (John Knox).

Στο ίδιο περιοδικό Banner of Truth υπήρχε ένα άρθρο για τον Τζον Νοξ (pp. 29, 30). Το άρθρο έλεγε πως ο Νοξ κήρυττε “με δύναμη”. “Το κήρυγμα μεταδιδόταν με την ισχύ κεραυνού από τον ουρανό.” Το άρθρο ολοκληρώθηκε λέγοντας: “Αν η εκκλησία είναι να δει κι άλλη Μεταρρύθμιση σ’ αυτές τις ημέρες, πρέπει να υπάρξει μια νέα γενιά τέτοιων δυναμικών κηρύκων... Σαν τον Νοξ τα παλιά τα χρόνια, πρέπει να αναγγείλουν ολόκληρη τη βουλή του Θεού, είτε είναι δημοφιλή είτε όχι, χωρίς κολλήματα και τραυλίσματα”. Ο Σπέρτζεον είπε: “Το ευαγγέλιο του Τζον Νοξ είναι το δικό μου ευαγγέλιο· αυτό που ταρακούνησε τη Σκωτία, πρέπει ξανά να ταρακουνήσει την Αγγλία” (Autobiography, vol. 1, p. 162).

Ας τελειώνουν αυτοί οι άνδρες που μας κοιμίζουν με τα γλυκά τους λόγια και το θηλυκό τους άγγιγμα! Έχουμε βαρεθεί! Έχουμε βαρεθεί μέχρι θανάτου! Εννοείται πως οι νέοι μας μισούν να τους ακούνε! “Το κήρυγμα είναι θεολογία που επικοινωνείται από έναν άνθρωπο που έχει πάθος!” Ποιον φοβούνται; Σκεφτείτε το! Πρέπει να φοβούνται κάποιον! Ποιον; Θα σας πω ποιον φοβούνται αυτοί οι σύγχρονοι κήρυκες. Φοβούνται τις σαρκικές μεσήλικες γυναίκες που κάνουν κουμάντο στις εκκλησίες τους. Πώς κάνουν κουμάντο; “Αν κηρύξεις έτσι δεν θα ξανάρθουμε!” Ξέρω πως γίνεται! Το προσπαθήσανε κι εδώ! Απλά συνέχισα να κηρύττω όπως κήρυττα πάντα – μέχρι που έμεινα στο τέλος εγώ! Ο Τζον Νοξ δεν φοβόταν την Αιμοσταγή Μαρία – κι εμείς δεν πρέπει να φοβόμαστε τη σαρκική κυρία που παίζει το εκκλησιαστικό όργανο ή την σαρκική κυρία που επιβλέπει το κυριακό σχολείο! Ας κηρύττουμε μέχρι να φύγουν – και τότε θα έρθουν οι νέοι! Αυτό δεν θα είναι βαρετό! Αυτό θα τραβήξει την προσοχή των νέων! Κι στο τέλος έχουμε μια ομάδα νέων ανθρώπων που έχουν πάθος για τον Θεό – όπως έχουμε αυτό το πρωινό της Κυριακής! Σταματήστε να φοβάστε και κηρύξτε σαν τον Τζον Νοξ!

Στο κήρυγμα δεν δίνεις απλά πληροφορίες! Ας τελειώνουν τα σημερινά αποκαλούμενα “εξηγητικά κηρύγματα”. Ας τελειώνουν! Ο Δρ Μάρτιν Λόιντ-Τζόουνς κήρυττε πάνω σε ένα ή δύο εδάφια, σαν τους Πουριτανούς. Είπε: “Ο κήρυκας δεν βρίσκεται στον άμβωνα για να μεταδώσει απλά γνώση και πληροφορίες στους παρευρισκόμενους. Πρέπει να τους εμπνεύσει, να τους ενθουσιάσει, να τους ζωντανέψει ώστε να φύγουν δοξάζοντας μέσ’ το Πνεύμα” (The Puritans, p. 316).

“Το κήρυγμα,” είπε “ο Δόκτωρ,” “είναι σχεδιασμένο να κάνει κάτι στους παρευρισκόμενους” (Lloyd-Jones, Preaching and Preachers, p. 85). Τι πρέπει να κάνει το κήρυγμα στους παρευρισκόμενους; Λοιπόν, πρώτον, πρέπει να τους κάνει ή να θυμώσουν ή να φοβηθούν! Να θυμώσουν επειδή τους λες πως έχουν βρώμικες, ανυπότακτες καρδιές! Να θυμώσουν επειδή τους λες πως δεν είναι τόσο έξυπνοι και τόσο μάγκες όσο νομίζουν. Είναι άπιστοι επειδή είναι έξυπνοι; Κανείς απ’ αυτούς δεν είναι εξυπνότερος απ’ τον Δρ Τσαν (Dr. Chan). Κανείς απ’ αυτούς δεν είναι εξυπνότερος απ’ τον Δρ Κέιγκαν (Dr. Cagan). Και κανείς απ’ αυτούς δεν είναι εξυπνότερος από εμένα, με τον τρόπο μου, και το ξέρω αυτό. Γι’ αυτό δεν τους φοβάμαι! Ο Ρον Ρήγκαν (Ron Reagan) βγήκε στις τηλεόραση τις προάλλες και είπε: “Είμαι ο Ρον Ρήγκαν. Μια ζωή είμαι αθεϊστής. Και δεν φοβάμαι να καώ στην κόλαση.” Νομίζει αυτός ο γλοιώδης, αρρωστημένος, χορευτής μπαλέτου πως είναι εξυπνότερος απ’ τον πατέρα του, τον Πρόεδρο Ρήγκαν (President Reagan); Ποτέ του δεν θα φτάσει τον πατέρα του. Μπορεί να δυσφημεί όσο θέλει το νεκρό πατέρα του, αλλά ποτέ δεν θα είναι ο συγγραφέας, ο δημόσιος ομιλητής, ο ηγέτης τους ελεύθερου κόσμου, ο σπουδαιότερος πρόεδρος του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα, που ήταν ο πατέρας του! Ποτέ δεν θα είναι τίποτα παραπάνω από ένας παράξενος χορευτής μπαλέτου (αυτό λέει πως ήταν) – ένας τελειωμένος χορευτής μπαλέτου που μπορεί και βγάζει λεφτά μόνο από το όνομα του νεκρού πατέρα του! Όχι, δεν είναι άπιστοι επειδή είναι έξυπνοι. Είναι άπιστοι επειδή δεν παραδέχονται το γεγονός πως έχουν αμαρτωλή και άπιστη καρδιά, μια διεστραμμένη αντίσταση κατά του Θεού που τους δημιούργησε! “Μην λες τέτοια πράγματα! Θα τους τρομάξεις και θα φύγουν!” Μπορεί να τρομάξω έναν και να φύγει, αλλά θα τρομάξω δύο που θα μείνουν – άρα θα ‘χουμε ένα παραπάνω άτομο! Αν δεν κηρύξω έτσι, κανείς δεν θα σωθεί. Στο κήρυγμά μου πρέπει να σας πω πως η καρδιά σας είναι βρώμικη, ακάθαρτη, παράξενη, και ανυπότακτη! Ναι, και πρέπει να σας πω πως ο Ιησούς Χριστός είπε πως θα πάτε στην Κόλαση για τις αμαρτίες σας. Ο Ρον Ρήγκαν δεν φοβάται την Κόλαση επειδή είναι τόσο ανόητος που νομίζει πως είναι εξυπνότερος από τον Κύριο Ιησού Χριστό, και τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Δεν μπορείς να βοηθήσεις κάποιον τόσο ανόητο. Αυτός “ο άφρων είπεν εν τη καρδία αυτού, δεν υπάρχει Θεός” (Ψαλμός ιδ΄. 1). Έχει γεράσει και δε μπορεί να είναι πια χορευτής μπαλέτου. Ο μόνος τρόπος για να βγάλει λεφτά είναι γελοιοποιώντας την πίστη του πατέρα του. Τι σίχαμα! Έχει αρχίσει και μοιάζει με γριά γυναίκα! Τι σαρκικό σίχαμα!

Η Κόλαση περιμένει αυτούς των οποίων οι καρδιές αντιστέκονται στον Θεό! Ο Κύριος Ιησούς Χριστός είπε:

“Δέσαντες αυτού πόδας και χείρας, σηκώσατε αυτόν και ρίψατε εις το σκότος το εξώτερον· εκεί θέλει είσθαι ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων. Διότι πολλοί είναι οι κεκλημένοι, ολίγοι δε οι εκλεκτοί” (Ματθαίον κβ΄. 13, 14).

Ναι, υπάρχει φλεγόμενη Κόλαση που περιμένει αυτούς που δεν εμπιστεύονται τον Κύριο Ιησού Χριστό!

Αλλά ο Θεός “δεν θέλει κανείς να απολεστεί” (Β΄ Πέτρου γ΄. 9). Και γι’ αυτόν το λόγο έστειλε τον μονογενή Του Υιό να πεθάνει στη θέση των αμαρτωλών, ως αντικαταστάτης, να πεθάνει επάνω στο Σταυρό για να πληρώσει το τίμημα για τις αμαρτίες μας.

Κι αυτό μας φέρνει πίσω, επιτέλους, στο κείμενό μας. Στον Απόστολο Ιωάννη δόθηκε ένα όραμα του Παραδείσου. Και εκεί είδε πως υπήρχε “όχλος πολύς, τον οποίον ουδείς ηδύνατο να αριθμήση, εκ παντός έθνους και φυλών και λαών και γλωσσών, οίτινες ίσταντο ενώπιον του θρόνου και ενώπιον του Αρνίου... Ούτοι είναι οι ερχόμενοι εκ της θλίψεως της μεγάλης, και έπλυναν τας στολάς αυτών και ελεύκαναν αυτάς εν τω αίματι του Αρνίου” (Αποκάλυψη ζ΄. 9, 14). Αυτοί στον Παράδεισο έχουν γίνει καθαροί διαμέσου του Αίματος του Ιησού, επειδή “το αίμα του Ιησού Χριστού του Υιού αυτού καθαρίζει ημάς από πάσης αμαρτίας” (Α΄ Ιωάννη α΄. 7). Ο Δρ Άντριου Μάρεϊ (Dr. Andrew Murray) (1828-1917) είπε:

Μπορώ να συναντήσω το θάνατο με απόλυτη σιγουριά – έχω δικαίωμα στον παράδεισο... Ποιοι είναι αυτοί που έχουν θέση ενώπιον του θρόνου του Θεού; “Έπλυναν τας στολάς αυτών και ελεύκαναν αυτάς εν τω αίματι του Αρνίου”...Μην αυταπατάστε με την ελπίδα του ουρανού αν δεν έχετε καθαριστεί με αυτό το πολύτιμο αίμα. Μην τολμήσετε να συναντήσετε το θάνατο χωρίς να γνωρίζετε αν ο Ίδιος ο Ιησούς σάς έχει καθαρίσει με το αίμα Του (Andrew Murray, D.D., The Power of the Blood of Jesus, CLC Publications, 2003 edition, p. 221).

Σας προκαλώ σήμερα το πρωί να εμπιστευτείτε τον Ιησού. Τη στιγμή που εμπιστευτείτε Αυτόν και μόνο, θα καθαριστείτε με το Άγιο Αίμα Του! Τότε θα γίνετε άνδρες! Τότε θα γίνετε στρατιώτες του Σταυρού!

Ακούστε τα λόγια κάποιων νέων Χριστιανών της εκκλησίας μας. Είναι πραγματικοί νέοι άνθρωποι που βρίσκονται εδώ σήμερα το πρωί. Μια νεαρή κοπέλα έδωσε αυτήν την ομολογία:

“Θα εμπιστευτείς τον Ιησού;” με ρώτησε ο Δρ Χάιμερς. “Γονάτισε και εμπιστεύσου Τον.” Το έκανα. Τον εμπιστεύτηκα. Παραδόθηκα στον Ιησού. Ο Ιησούς με αγαπάει! Ο Ιησούς με αγαπάει! Δεν υπήρχε πια η απορία και δεν είχα ανάγκη πια να νιώσω επιβεβαίωση...ο Ιησούς με αγαπάει! Μάτωσε και πέθανε επάνω στο Σταυρό για ‘μένα, για να πληρώσει το τίμημα για την αμαρτία μου...Απίστευτη αγάπη! Ευχαριστώ τον Θεό που με έλκυσε στον αγαπημένο Του Υιό. Αγαπώ τον Ιησού επειδή Αυτός με αγάπησε πρώτος.

Ορίστε άλλη μία ομολογία, από έναν νέο που πάει στο κολλέγιο:

Το πρωί που σώθηκα, ο Δρ Χάιμερς κήρυξε για το πως ο Σατανάς τυφλώνει αυτούς που είναι χωρίς τον Χριστό. Είπε πως ένας απ’ τους τρόπους που το κάνει αυτό ο Σατανάς, είναι με το να εργάζεται μέσα στο μυαλό του χαμένου ανθρώπου και να τον κάνει να νομίζει πως πρέπει να έχει κάποιο αίσθημα βεβαίωσης για να έχει κάτι να πει στον σύμβουλο. Σκέφτηκα: “Εγώ είμαι αυτός! Αυτό ακριβώς σκέφτομαι τόσο καιρό”...Έκανα κύκλους και ποτέ δεν κοίταξα στον Χριστό. Η ζωή ήταν εκεί, περιμένοντάς με, αλλά αρνιόμουν να ρισκάρω τον εαυτό μου σ’ Αυτόν... Πώς θα μπορούσα να τον απορρίψω ξανά; Πώς να κρατήσω την αμαρτία μου και να μην κοιτάξω στον Ιησού; Σ’ Αυτόν που αγάπησε την ψυχή μου; Πόσο Τον χρειαζόμουν να μου αφαιρέσει το φορτίο της αμαρτίας. Πώς το σκοτάδι της καρδιάς μου ερχόταν σε αντίθεση με την αγνή ομορφιά του Ιησού και της δικαιοσύνης Του...Δεν έκατσα να ακούσω τα ψέματα του Σατανά. Κατάλαβα πως χρειαζόμουν τον Ιησού εκείνη τη στιγμή. Δεν είχα σκοπό να περιμένω! Αν περίμενα, θα παρέμενα υποδουλωμένος, θα παρέμενα δούλος του Σατανά. Έπρεπε να πάω στον Ιησού για να με καθαρίσει από την αμαρτία. Κι έτσι πήγα σ’ Αυτόν!... Δόξα στον Θεό που έδωσε τον Υιό Του, τον Ιησού, για να με σώσει και για να συγχωρέσει την αμαρτία μου με το Αίμα Του!

Κι εδώ έχω άλλη μία ομολογία. Αυτοί είναι πραγματικοί νέοι άνθρωποι. Ο ένας απ’ αυτούς μεγάλωσε στην εκκλησία μας. Οι άλλοι δύο είναι κολλεγιόπαιδα, που τους έφεραν στην εκκλησία μας για να ακούσουν το Ευαγγέλιο. Εδώ έχω κάτι από έναν νέο που δεν είχε πάει ποτέ εκκλησία, μέχρι που τον φέραμε εδώ. Είπε:

         Από τότε που τελείωσα το λύκειο δεν με απασχολούσε ιδιαίτερα το τι θα απογίνει ο κόσμος. Ζούσα τη ζωή μου χωρίς να με νοιάζει τίποτα. Θα αποφοιτήσω, θα κάνω καριέρα και θα ξεκινήσω οικογένεια. Αυτό ήταν το ιδανικό μου μέλλον, αλλά δεν έβλεπα κάποιο νόημα. Εκείνον τον καιρό δεν είχαν κάποια συγκεκριμένα θρησκευτικά πιστεύω – μόνο αυτά που πίστευα πως ήταν καλή ηθική. Οι διάφορες θρησκείες ήταν ενδιαφέρον θέμα για ‘μένα. Ωστόσο, ο Ιησούς ήταν για ‘μένα απλά μια θρησκευτική προσωπικότητα εκείνον τον καιρό. Η σταύρωσή Του ήταν απλώς λέξεις σε μια ιστορία.
         Αφού άκουσα το Ευαγγέλιο, άρχισα να αναρωτιέμαι ποιος είναι ο Ιησούς. Μέσα στην αμαρτωλή μου φύση, προσπάθησα να μελετήσω το πώς να σωθώ διαβάζοντας τη Βίβλο και παρακολουθώντας κάθε άνθρωπο. Κάθε φορά που προσπάθησα να εμπιστευτώ τον Ιησού ήταν αποτυχία, και όλες τις φορές που νόμιζα πως είχα σωθεί, απλά προσπαθούσα να σώσω τον εαυτό μου. Ο Ιησούς κάθε μέρα μού φαινόταν όλο και πιο μακριά. Όσο προσπαθούσα να Τον προλάβω, τόσο μεγαλύτερη ήταν η απόσταση μεταξύ μας.
         Στις 7 Ιουνίου, 2015, ο Δρ Κέιγκαν και ο Δρ Χάιμερς μού είπαν πως ήμουν ακόμη χαμένος. Κι άλλα άτομα μού είχαν ξαναπεί στο παρελθόν αρκετές φορές πόσο χαμένος ήμουν, αλλά ήταν διαφορετικά αυτή τη φορά. Ο Θεός ήταν εκεί. Οι αμαρτίες μου άρχισαν να βαραίνουν την καρδιά μου περισσότερο από κάθε άλλη φορά, και μίσησα τον εαυτό μου για το γεγονός πως είχα απαρνηθεί τον Ιησού ξανά και ξανά. Είχα χάσει κάθε ελπίδα στον εαυτό μου, αλλά εκείνη τη στιγμή, έγινε ένα θαύμα. Ο Ιησούς ήταν αληθινός! Η αγάπη Του και η θυσία Του ήταν τα μόνα πράγματα που μπορούσα να σκεφτώ καθώς έκλαιγα, προσευχόμουν και Τον ευχαριστούσα για την αγάπη Του. Επέτρεψε να Τον βασανίσουν και έχυσε το Αίμα Του επάνω στο Σταυρό για να με καθαρίσει από τις αμαρτίες μου. Είναι εκπληκτικό το πόση αγάπη ξέχυσε επάνω σε εμάς τους αμαρτωλούς. Κανείς άλλος δεν θα το έκανε εκτός απ’ τον Ιησού. Και το μόνο που ζητάει είναι να Τον εμπιστευτούμε. Πόσο υπέροχο είναι το να γνωρίζεις τον Ιησού. Δεν νιώθω πια μοναξιά, επειδή μπορώ να μιλάω σ’ Αυτόν. Δεν περιπλανιέμαι πια, επειδή Αυτός με καθοδηγεί. Είναι ο φίλος μου, ο Θεός μου και ο Σωτήρας μου.

Και τώρα, φίλε μου, εσύ θα εμπιστευτείς τον Ιησού, για να καθαριστείς εσύ από κάθε αμαρτία διαμέσου του Αίματός Του; Όταν εμπιστευτείς τον Σωτήρα θα μπορείς να ψάλλεις:

Μου λέει για την αγάπη του Σωτήρα, που πέθανε για να με ελευθερώσει,
     Μου λέει για το πολύτιμο αίμα Του, την τέλεια έκκληση του αμαρτωλού.
Ω, πόσο αγαπώ τον Ιησού, ω, πόσο αγαπώ τον Ιησού,
     Ω, πόσο αγαπώ τον Ιησού, επειδή Αυτός με αγάπησε πρώτος!
(“Oh, How I Love Jesus” του Frederick Whitfield, 1829-1904).

Δρ Τσαν, παρακαλώ προσευχηθείτε για ‘μας. Αμήν.

Αν αυτό το κήρυγμα σας ευλόγησε, ο Δρ Χάιμερς θα ήθελε να ακούσει από σας. ΟΤΑΝ ΓΡΑΦΕΤΕ ΣΤΟΝ ΔΡ ΧΑΪΜΕΡΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥ ΠΕΙΤΕ ΑΠΟ ΠΟΙΑ ΧΩΡΑ ΓΡΑΦΕΤΕ ΑΛΛΙΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΤΟ E-MAIL ΣΑΣ. Αν αυτά τα κηρύγματα σας ευλογούν, στείλτε ένα e-mail στον Δρ Χάιμερς και πείτε το του, αλλά πάντα να συμπεριλαμβάνετε τη χώρα από την οποία γράφετε. Το e-mail του Δρ Χάιμερς είναι rlhymersjr@sbcglobal.net. (κάνε κλικ στο λίνκ). Μπορείτε να γράψετε στον Δρ Χάιμερς σε οποιαδήποτε γλώσσα, αλλά γράψτε στα Αγγλικά αν μπορείτε. Αν θέλετε να επικοινωνήσετε με τον Δρ Χάιμερς ταχυδρομικώς, η διεύθυνσή του είναι P.O. Box 15308, Los Angeles, CA 90015. Μπορείτε να του τηλεφωνήσετε στο (818)352-0452.

(ΤΕΛΟΣ ΚΗΡΥΓΜΑΤΟΣ)
Μπορείτε να διαβάσετε κάθε εβδομάδα τα κηρύγματα του Δρ Χάιμερς
στο Ίντερνετ, στο www.sermonsfortheworld.com.
Κάντε κλικ στο “Κηρύγματα στα Ελληνικά.”

Μπορείτε να στείλετε email στον Δρ Χάιμερς στα Αγγλικά στο rlhymersjr@sbcglobal.net.
Μπορείτε να του γράψετε στη διεύθυνση P.O. Box 15308, Los Angeles, CA 90015.
Τηλεφωνήστε του στο (818)352-0452.

Αυτά τα γραπτά κηρύγματα δεν φέρουν προστασία δικαιωμάτων (copyright). Μπορείτε να
τα χρησιμοποιήσετε χωρίς την άδεια του Δρ. Χάιμερς (Dr. Hymers). Ωστόσο, όλα τα
βιντεοσκοπημένα μηνύματα του Δρ. Χάιμερς (Dr. Hymers) προστατεύονται με προστασία
πνευματικών δικαιωμάτων και μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο με σχετική άδεια.

Γραφή που αναγνώστηκε πριν το κήρυγμα από τον Κο Άβελ Προύντχομ (Mr. Abel Prudhomme): Αποκάλυψη ζ΄. 9-17.
Σόλο ύμνος πριν το κήρυγμα από τον Κο Μπέντζαμιν Κινκέιντ Γκρίφιθ
(Mr. Benjamin Kincaid Griffith): “Oh, How I Love Jesus” (του Frederick Whitfield, 1829-1904).